Canal de Bourgogne, reisverslag 2002: elfde vaardag

Vanmiddag zijn we aangekomen in Brienon-sur-Armançon en hebben pizza gegeten van een ophaalrestaurant, een van de weinige gelegenheden die hier open zijn. Eerlijk gezegd maakt Brienon een desolate indruk: dichtgeverfde winkels, andere wegens vakantie gesloten en alle bebouwing in de kleuren bruin, zwart maar vooral grijs. Bij de horecagelegenheden proberen we of het mogelijk is de finale van de UEFA-cup te zien: Feyenoord-Borussia Dortmund. Helaas gaat het hotel-restaurant vanavond dicht omdat er geen gasten zijn en ook de twee andere horecagelegenheden geven niet-thuis. Misschien dat we radio 1 aan boord kunnen ontvangen.

We zijn aangemeerd aan een ruime kade aan een drukke weg, de Route de Joigny. Tussen de weg en het water ligt nog een grasveld met picknickbanken en een barbecueplek. De kinderen stoken er vanavond een vuurtje. Verder is er een jeu de boules baan.

Vanochtend kwam ik zowaar Marie tegen bij de bakker. Ze moest vandaag op de basis in Joigny werken. Op haar aanraden koop ik twee gougeres. Dat zijn een soort kaasbroodjes. Ze smaken goed.

Vanuit Flogny varen we richting Saint-Florentin. Aanvankelijk volgen de sluizen elkaar weer snel op, later wordt de onderlinge afstand groter. Dan krijgen we opeens een sluis met een enorm verval. Het is sluis 106-107. Vroeger was dit een dubbele sluis. We zakken bij het schutten meer dan vijf meter naar beneden. Vlak voor het middaguur komen we in Saint-Florentin aan. Ik leg aan vlak voor de sluis en de sluiswachtster maakt de sluis al gereed voor ons maar ze stopt daar onmiddellijk mee als ik haar vertel dat we pas later verder gaan.

We bekijken het aquaduct over de Armance. Dit is wel een mooi gemetseld aquaduct. Na het middageten bekijken we Saint-Florentin. De kerk die erg mooie glas-in-lood ramen schijnt te hebben, is gesloten evenals de winkels. We zijn weer eens in de siësta. We drinken een drankje op een terrasje tot half drie. Dan gaat de VVV open en volgens de bordjes kunnen we daar de sleutel van de kerk krijgen om deze te bekijken. Om kwart voor drie is de VVV echter nog steeds dicht en gaan we onverrichterzake terug naar de boot.

Als we weer bij de boot komen, vaart een tegenligger net uit de sluis. Er liggen evenwel al twee boten gereed om de sluis in te varen. Ik vraag de sluiswachtster of wij er ook nog bij passen en volgens haar is dat geen probleem. We sluiten aan achter twee andere huurboten. Voor ons liggen een stel Fransen. Die weten zich geen raad met de bekrompen ruimte in de sluis. Ze dobberen maar wat tussen ons en de Duitsers die vooraan liggen in. Wij liggen als enigen stabiel in de sluis met twee touwen om één bolder. In dit konvooi varen we nog vier sluizen verder tot Brienon. Als we achter ons kijken zien we de kerk van Saint-Florentin precies in de lijn van het kanaal boven alles uitsteken.

Als we zo verder varen valt me weer eens op hoe het Canal de Bourgogne in verval is. Ik zie wel allerlei soorten oevers: houten beschoeiingen, stalen damwanden, beton maar de meeste zien er slecht uit. Ook zijn er stukken zonder deugdelijke oever. Op een aantal plaatsen stroomt het water bijna over het jaagpad. Het geheel maakt een verwaarloosde indruk.

Wel is er nu bij elke sluis een sluiswachter. Soms komt hij of zij uit de sluiswachterwoning, soms zitten ze in de auto te wachten of in een schuilhut die bij praktisch elke sluis staat.

Vlak voor Brienon komen we langs enorme moderne graansilo's. Hier kan de beroepsvaart ook nog wat verdienen want ik zie een brandnieuwe kade met overslagvoorzieningen. In Brienon bekijken we de ovalen wasplaats. Na de prachtige ronde wasplaats in Tonnerre valt deze toch iets tegen al zijn de foto's prachtig geworden. Het hoogtepunt van het Canal de Bourgogne ligt duidelijk achter ons.
	Het is trouwens opnieuw mooi weer vandaag. 's Middags trek ik een korte broek aan en een T-shirt. Ook nu bij het vuurtje stoken lopen Pepijn en Maarten nog in hun blote bast rond. Ze lopen met brandende takjes rond die ze als fakkels voor zich dragen, uitblazen, weer aansteken enz.