Vierde dag:
Vandenesse
Vandaag
is het 1 mei, een nationale feestdag in Frankrijk. We moeten daarom in
Vandenesse blijven. Bij het haventje is het de hele dag rommelmarkt. Het is
helaas vies weer: koud en nat. Omdat we er toch liggen lopen we er een aantal
malen overheen maar het is niets bijzonders. Volgens mij wordt er ook weinig
verkocht. Het enige wat erg opmerkelijk is dat er ook een nest jonge puppies
wordt aangeboden. Op de kinderen heeft dit een enorme aantrekkingskracht.
 |
Aan
het eind van de morgen fietsen Marga en ik nog even terug naar Pouilly. Het
stukje kanaal tot de tunnel is wederom erg mooi, het mooiste stukje Canal de
Bourgogne dat ik tot dusver heb gezien. |
Ik
kijk weer bij het uiteinde van de tunnel. Het ziet er nu wel anders uit dan
gisteren in het zonnetje. De geul in het landschap voor de tunnel is begroeid
met mos, varens en braamstruiken. Het is er stil, alleen de vogels hoor ik.
Langs de trap klim ik weer naar boven tot ik boven de tunnel weer bij mijn fiets
ben.
| Hoe meer we bij het scheidingspand komen, hoe meer kanaaltjes en stuwtjes we zien. ook boven over de tunnel lopen er wat. Ze dienen allemaal om de bovenste panden van water te voorzien. |  |
 |
We
volgen de Allée des Platanes recht boven de tunnel zo goed mogelijk. Een aantal
malen wordt hij doorsneden, ondermeer door een autoweg. Tussen de oprit van de
snelweg en de snelweg zelf, vind ik een luchtkoker die niet is afgedekt. Ik kijk
naar beneden en zie onder een veiligheidsrooster in de diepte het water
glinsteren. |
| In Pouilly zie ik nog een typisch franse etalage van een Quincaillerie, een soort Malle Pietje-winkel. |  |
 |
Terug
op de boot ga ik even op bed liggen maar ik word er even later uitgehaald omdat
de boot verplaatst moet worden. Er komen nog twee hotelboten aan: La Reine Pédauque
en Niagara. De laatste heb ik gisteren nog gefotografeerd op de Pont d'Ouche.
Kennelijk hebben zij iets met de sluiswachters geregeld zodat ze ook op 1 mei
kunnen varen. Ze hebben gehandicapten aan boord en willen daarom graag op onze
plek liggen.
Ik start de motor maar als ik plaats wil maken blijken we muurvast
te zitten in de modder. Hoe ik ook met omstanders duw en trek, de boot blijft
aan de plek genageld. Ook de schroef doet niets. Ondertussen draait La Reine Pédauque
in de havenkom en gooit mij een tros toe. Alsof het geen moeite is trekt hij onze boot uit de
modder. Ik meer aan de overkant aan.
|
Om
plaats te kunnen bieden aan de hotelschepen moeten ook de Engelsen verkassen
maar zij hebben een kapotte motor. De hotelschepen meren uiteindelijk toch maar
aan de kant af waar ik ook net ben gaan liggen. Ik ben dus eigenlijk voor
niets verkast. De kok van de hotelboot geeft ons een fles wijn voor de moeite.
Eigenlijk moeten we hen dankbaar zijn omdat we op deze wijze wel mooi uit de
modder zijn gekomen.
Vanaf
ons nieuwe plekje hebben we een nog beter uitzicht op het kasteel Chateauneuf.
Charlotte fietst daar 's middags nog heen maar het kasteel blijkt op 1 mei
gesloten.