Achtste
dag: Bij Les Rochers de Saussois en Mailly-le-Château
We worden gewekt door een stralend
zonnetje. We kunnen uitslapen want er kan vandaag niet worden gevaren. Het is 1
mei, een nationale feestdag in Frankrijk. Twee jongens verkopen aan de weg
lelietjes-van-dalen. Dat hebben we andere jaren ook gezien op 1 mei. Het is in
Frankrijk een ritueel om op deze dag lelietjes-van-dalen aan een geliefde
|
Als we aan dek koffie drinken, zien we
de eerste klimmers naar boven gaan op Les Rochers de Saussois. Daar had ik al op
gehoopt en dat is ook de reden waarom ik deze plek heb uitgekozen om vandaag
stil te liggen. We besluiten zelf een wandeling te gaan
maken. Eerst klimmen we met z'n allen de rotsen nog eens op en kijken bij de
bergbeklimmers. Het mooie van Les Rochers de Saussois is dat er goed geoefend
kan worden door ervaren bergbeklimmers maar dat je ook via bergpaadjes naar
boven kan wandelen. |
 |
 |
Van boven hebben we een goed zicht op de
omgeving. Vlakbij onze boot bevindt zich een klein strandje in de vorm van een
halve cirkel. Rondom gras met picknicktafels en speeltoestellen. Op het veldje
staan twee reusachtige pas geknotte wilgen en daarachter ligt het stadje
Merry-sur-Yonne. De Yonne en het Canal du Nivernais zijn hier weer even
verenigd. Iets voorbij onze boot scheidt het kanaal zich weer af via een smalle
geul. Het kanaal is daar via een muurtje van de rivier gescheiden. |
Als we genoeg hebben van het uitzicht, lopen we via een omweg naar beneden. Daarna lopen we langs het Canal du Nivernais door naar Mailly-le-Château. Er ligt één sluis (Ravereau) tussen waar een keramisch beeldhouwer woont: Bruno Comparet. Hij nodigt ons uit z'n werk te bekijken. Hij werkt met verschillende materialen en exposeert ook wel eens in Nederland. Mijn moeder koopt een pot met een deksel met een scheve spijker als handvat, heel apart. We lopen daarna verder. We komen ook langs andere rotsen waar ook weer bergbeklimmers met touwen tegenop klimmen. Verder zien we een andere huurboot die door Nederlanders wordt gehuurd.
| Bij
Mailly-le-Château maakt de Yonne, die zich hier in twee takken heeft gesplitst
en het kanaal gezamenlijk een scherpe bocht van 180°. We lopen via een steile
bergpaadje omhoog naar het dorpje met het kasteel waarnaar de plaats is genoemd.
Van boven hebben we een fraai uitzicht over de drie halve cirkels van water (2
x Yonne en 1 x Canal du Nivernais). Daarna drinken we een glaasje in het
plaatselijke dorpscafé. |
 |
Het was een flinke tippel en mijn moeder
vindt het te ver om terug te lopen. Zij versiert een lift van twee Parijzenaars.
Als wij terug zijn komen lopen, wordt in de buurt van onze boot door een groep
Fransen een groot watergevecht gehouden.
 |
Mijn moeder, Pepijn en Maarten gaan ook
zwemmen. Mijn moeder vindt het koud water en als mijn moeder dat vindt moet het
wel erg koud zijn. Ik kan me niet anders herinneren of mijn moeder roept bij elk
water waar ze in plonst: "Heerlijk water!"
|
| Het is gezellig aan het strandje. De
Fransen van het watergevecht zijn weer wat bedaard, een andere Française ziet
al de hele middag te vijlen aan een stuk zeepsteen. Een Nederlandse aan de
overkant zit in een tuinstoel te schetsen terwijl haar man en zoontje zich in
een opblaasboot op het water vermaken. Later op de middag ga ik een poos bij de
bergbeklimmers kijken. Het lijken wel turnschoentjes die ze aan hebben. Ze
klimmen langzaam loodrecht omhoog, elke voet en elke hand wordt zorgvuldig
neergezet terwijl ze zich steeds met touwen aan de in de rotsen aangebrachte
ogen zekeren. |
 |