Canal du Nord

In juli 2003 kom ik op mijn verkenningstochten langs het Canal de la Somme en het Canal de Saint-Quentin ook in de buurt van het Canal du Nord en besluit daar toch maar eens een kijkje te nemen. Het Canal du Nord is niet zo oud. Het is in 1965 geopend. De plannen voor het kanaal waren echter al veel ouder. De beide wereldoorlogen hebben de uitvoering echter belemmerd. Het Canal du Nord loopt van het Canal de la Sensée bij het plaatsje Arleux in het noorden naar Pont-l'Evêque aan de Oise in het zuiden. Het kanaal is 93 kilometer lang en heeft 19 sluizen en 2 tunnels. Van noord naar zuid stijgt het kanaal om vervolgens na een lange tunnel (souterrain de Ruyaulcourt) weer af te dalen naar de Somme. Het Canal du Nord valt daar een voor een stuk samen met het Canal de la Somme en stijgt daarna weer om na opnieuw een tunnel weer af te dalen naar de Oise.
	Het kanaal zelf is betrekkelijk saai: het is vrij breed, er is weinig afwisseling en de oevers van bestaan uit schuine stenen muren. Des te meer fascinerend is echter de drukte op het kanaal. Er is zeer veel beroepsvaart. De hele dag is het een drukte van belang. Dit is de route van het noorden naar Parijs. De sluizen zijn lang en smal: zo'n 91 meter lang en 5,70 breed met aan de benedenzijde van de sluis een verticale schuifdeur. Er wordt veel gevaren met twee gekoppelde spitsen waarbij van de voorste de stuurhut is afgebroken: de zgn. pousseurs.
Ik neem een kijkje bij de zuidelijke ingang van de tunnel van Ruyaulcourt. Het scheepvaartverkeer wordt er met lichten geregeld. Een tankboot ligt voor het rode licht te wachten als er een pousseur naar buiten komt varen. Daarna gaat het licht snel op groen en vaart de tankboot de donkere ingang van de tunnel in. Er schijnt in deze lange tunnel, hij is 4354 meter lang, halverwege een passeerplaats te zijn waar de schepen zonodig op elkaar moeten wachten.