Canal du Rhône au Rhin, reisverslag 2004: zesde vaardag

Zesde vaardag: van Saint-Vit naar Choisey

We bakken vandaag zelf brood in de oven. Omdat we er nooit helemaal zeker van kunnen zijn dat we in de buurt van een bakker kunnen aanmeren, nemen we als voorzorg altijd een voorgebakken ovenbrood mee. We hebben het dit jaar eigenlijk niet nodig gehad maar het is ook onzin om het weer mee terug te nemen. Bovendien smaakt het heerlijk en hou ik van de geur van versgebakken brood.

We varen meteen op de Doubs. Het is zwaar bewolkt en het waait weer flink. We horen de golven tegen de onderkant van de boot klotsen. Marga gooit ze tijdens het varen de stootwillen weer naast de boot. We hadden aan één zijde de stootwillen binnengehaald omdat er weinig ruimte was op onze overnachtingsplek. We lagen strak íngeparkeerd tussen een halfgezonken roeibootje en een steiger. Er laat er echter een stootwil los. Marga geeft meteen een schreeuw en ik draai de boot snel maar de stootwil drijft door de harde wind snel naar de kant en blijft onder een struik liggen. Pepijn biedt aan hem op te vissen en ik zet hem aan wal. Gewapend met twee pikhaken lukt het hem om de stootwil weer te pakken te krijgen. Ik stel hem een beloning in het vooruitzicht. Een halve kilometer verderop pik ik hem weer op in een kanaaldeel. Daar kan ik hem wat makkelijker oppikken omdat de wind daar minder is en ik daar de diepte beter kan inschatten dan op de rivier.

Kanaaldelen en rivierstukken wisselen elkaar nu steeds af. Na Ranchot varen we over een stuk kanaal dat slechts door een muurtje van de rivier is afgescheiden. Daarna komen we bij Moulin des Malades waar een sluiswachter een fraaie fel blauw geschilderde ophaalbrug voor ons opent en zich daarna met zijn brommertje naar de sluis spoedt.

We varen weer verder over de Doubs en leggen daarna voor de middagpauze aan in een kanaaldeel bij Orchamps. We zijn nog net op tijd om er bij de bakker brood voor de middag te halen en wat laatste boodschappen in een kleine supermarkt. Na het eten gaan de kinderen weer even voetballen op het veldje dat we voorbij zijn gevaren.

Na de middag varen we verder. We komen langs Rochefort-sur-Nenon waar de tegenstelling tussen rivier en kanaal wel bijzonder groot is. De Doubs is hier wel tweehonderd meter breed en gaat over een uiterst smal kanaaltje. Het effect van de tegenstelling wordt nog versterkt door dat we hier aan een kant pal naast hoge rotsen varen.

Iets voor drie uur arriveren we bij de sluis van Baverans waar we hebben afgesproken met Howard. Zijn kinderen varen het laatste stuk met ons mee. Nadat we te voet het dorpje hebben verkend, is er nog tijd voor mij over om Dole alvast wat met de fiets te verkennen.

De aankomst in Dole is imposant. Het laatste stukje kanaal wordt omzoomd door eeuwenoude platanen.

Dit deel doet wat denken aan het Canal du Midi. Dan kom via een sluis midden in de geboortestad van Louis Pasteur. Dole is een oude stad met de Notre Dame in het centrum. We varen naar de volgende sluis naast een watermolen. Wat ik eigenlijk de hele reis gemist heb, is hier overvloedig aanwezig: historie. Ik heb de hele reis, Besançon uitgezonderd, weinig oude historische bouwwerken gezien. Maar hier in Dole zie ik veel oude gebouwen, bruggen, kades een watermolen en een pittoresk sluiswachtershuis.

Deze sluis wordt we trouwens bediend via een stang die boven het water hangt en waaraan we moeten draaien. Daarna komen we weer op de Doubs om een kilometer verder weer een kanaaldeel in te duiken. Hier neem de Doubs definitief afscheid van het kanaal. Ze gaan gescheiden verder. Wij varen verder naar Choisey waar Howard ons aan de kant al staat op te wachten. We leggen aan en gaan mee naar zijn huis. We kijken eerst in zijn tuin of we de Mont Blanc kunnen zien maar er is helaas geen helder zicht. We worden gastvrij onthaald en bekijken zijn hele huis. Hij heeft deze voormalige boerderij van tweehonderd jaar oud de afgelopen vier jaar met hulp van zijn vader eigenhandig enorm opgeknapt. In zijn eetkamer met een enorme tafel eten we met zijn achten raclette. Het is erg gezellig en het smaakt heerlijk. Een bijzonder feestelijke afsluiting van onze vakantie!

Canal Rhône-Rhin Andere kanalen Vorige dag Volgende dag

Kanaaldelen en rivierstukken wisselen elkaar nu steeds af. Na Ranchot varen we over een stuk kanaal dat slechts door een muurtje van de rivier is afgescheiden. Daarna komen we bij Moulin des Malades waar een sluiswachter een fraaie fel blauw geschilderde ophaalbrug voor ons opent en zich daarna met zijn brommertje naar de sluis spoedt.
We varen weer verder over de Doubs en leggen daarna voor de middagpauze aan in een kanaaldeel bij Orchamps. We zijn nog net op tijd om er bij de bakker brood voor de middag te halen en wat laatste boodschappen in een kleine supermarkt. Na het eten gaan de kinderen weer even voetballen op het veldje dat we voorbij zijn gevaren.
	Na de middag varen we verder. We komen langs Rochefort-sur-Nenon waar de tegenstelling tussen rivier en kanaal wel bijzonder groot is. De Doubs is hier wel tweehonderd meter breed en gaat over een uiterst smal kanaaltje. Het effect van de tegenstelling wordt nog versterkt door dat we hier aan een kant pal naast hoge rotsen varen.
Iets voor drie uur arriveren we bij de sluis van Baverans waar we hebben afgesproken met Howard. Zijn kinderen varen het laatste stuk met ons mee. Nadat we te voet het dorpje hebben verkend, is er nog tijd voor mij over om Dole alvast wat met de fiets te verkennen. De aankomst in Dole is imposant. Het laatste stukje kanaal wordt omzoomd door eeuwenoude platanen.
	Dit deel doet wat denken aan het Canal du Midi. Dan kom via een sluis midden in de geboortestad van Louis Pasteur. Dole is een oude stad met de Notre Dame in het centrum. We varen naar de volgende sluis naast een watermolen. Wat ik eigenlijk de hele reis gemist heb, is hier overvloedig aanwezig: historie. Ik heb de hele reis, Besançon uitgezonderd, weinig oude historische bouwwerken gezien. Maar hier in Dole zie ik veel oude gebouwen, bruggen, kades een watermolen en een pittoresk sluiswachtershuis.