Canal de la Sauldre

Het Canal de la Sauldre is een van de merkwaardigste kanalen van Frankrijk. Het heeft geen verbinding met andere kanalen. Het loopt in de Sologne van Blancafort naar Lamotte-Beuvron. Het kanaal is 47 kilometer lang en heeft 22 sluizen. Het is gegraven van 1848 tot 1869. Het kanaal is in 1926 al gedeclasseerd. Het kanaal heeft nauwelijks enige nut gehad, het enige doel waar het voor gebruikt is, is voor het vervoer van mergel van Blancafort naar Lamotte-Beuvron.
	Het idee achter het kanaal was een vierde tak aan het Canal de Berry te creëren en 'le grand boucle' van de Loire af te snijden. Het kanaal was oorspronkelijk gepland van Selles-sur-Cher naar Châtillon-sur-Loire. Alleen het middenstuk is gerealiseerd. Als ik met de auto van Lamotte-Beuvron naar het oosten rijd, valt mijn oog op een bordje 'Écluse Beauval'. Ik rijd het zandpad in en kom na een kilometer ongeveer bij deze sluis bij het kanaal. Er staat een sluiswachtershuis met een groen bronzen bord. De volgende sluis is 1,2 kilometer verder.
Ik haal de fiets van de auto en fiets langs het kanaal. Het jaagpad is goed bereidbaar en ook langs de overkant kun volgens mij redelijk fietsen. Het Canal de la Sauldre is een smal kanaal met smalle sluizen. De sluizen zijn 28 meter bij 2,70 meter, net als bij het Canal de Berry. Het water staat iets lager dan bedoeld. Langs het kanaal staan prachtige oude bomen. Het zonlicht wordt gefilterd door het bladerdek.
	Bij de volgende sluis, écluse de la Vossonnerie, zie ik nog een oude sluisdeur. De planken zijn diagonaal op het frame bevestigd. De sluis is zo smal (2,70 meter) dat er slechts één sluisdeur per zijde nodig is.
Ik fiets verder. Het kanaal is overdekt door oude bomen. Het licht is echt fantastisch. Het heeft net geregend waardoor het nog een beetje vochtig is. De atmosfeer is heerlijk. Ik kom bij een bruggetje met smeedijzeren hekken. Het is een bruggetje dat uitsluitend door landbouwverkeer wordt gebruikt.
	Langs de kant staan kilometerpalen. Er is er een met geschilderde letters. Als ik zo langs vier sluizen ben gefietst besluit ik terug te gaan. Ik heb vandaag geen tijd langs het hele kanaal te fietsen. De sluizen liggen op regelmatige afstand, ruim een kilometer van elkaar. Ondanks dat het kanaal al heel lang niet meer wordt gebruikt ziet het er goed onderhouden uit. Ook aan de sluiswachtershuizen wordt de nodige aandacht besteed.
Ik besluit met de auto nog bij het hoogste deel van het kanaal te gaan kijken. De waterbevoorrading van het kanaal komt uit het Étang du Puits dat nu voor recreatie wordt gebruikt. Vlak bij dat meer liggen twee sluizen dicht bij elkaar. Via een stuw stroomt het water de sluiskolk in.
	Voorbij de laatste sluis, of eigenlijk voorbij de eerste, (het is sluis nr. 1 Les Fouchères) is de aansluiting tussen het Canal de la Sauldre en het Étang du Puits. Via stuwen kan het waterniveau in het kanaal worden geregeld.