dit is de site van Cariet Leeuwis, kinderboekenschrijfster

nieuws

Beer Haaientand

Beer is een jongen van 11 jaar. Hij zit in groep...  Meester... vertelt dat ze een spreekbeurt moeten houden. Eerst wil hij het over kikkervisjes doen, m aar zijn vader lacht hem uit. Beer wordt kwaad en verzint iets anders, iets wat zijn vader vast wél goed vindt...

Beer is verliefd op Luna. Toen ze de eerste keer de klas binnen kwam stappen kreeg hij een raar gevoel in zijn buik en dat bleef zo, elke keer dat ze hem aankeek.

   Hagedisje
   Kikkervisje
   Vissenvin
   Zeemeermin
   Jij en ik
   Het weiland in

Dit is een van de gedichtjes die Beer over Luna geschreven heeft in zijn gedichtjesschrift. Ze heeft net gevraagd of ze met hem mee mag naar het weiland om kikkervisjes te vangen. Natuurlijk wilde hij dat! Toen hij daarna alleen op zijn kamer zat, fladderden er woorden door zijn hoofd. Rijmwoorden. En die moest hij opschrijven.

Beers moeder wil niet dat hij met Luna omgaat. Volgens haar komt Luna uit een rare familie. Beer moet iets verzinnen om zijn moeder op andere gedachten te brengen. Hij besluit haar een brief te schrijven en samen met zijn vader verzint hij een plan...

fragment:

Op weg naar school denkt Beer verder na over zijn vaders plannetje.
‘Luna, Luna Mar… nog iets,’ mompelt hij.
‘Heb je ’t over mij?’ Luna leunt tegen het hek van het schoolplein.
‘Ja, hoe heet jij ook alweer verder?’ vraagt Beer. ‘Je tweede naam? Mar… ik kan er niet meer opkomen.’
‘Marlotta,’ zegt Luna. ‘Luna Marlotta. Waarom moet je dat weten?’
‘Je wilt toch een keer bij mij thuis komen?’ vraagt Beer geheimzinnig.
‘Ja hoor,’ zegt Luna. ‘Maar mag dat wel van je moeder?’
‘Misschien. Zou je vanmiddag kunnen? Maar dan moet je wel…’ Hij buigt zich voorover en fluistert een heel verhaal in Luna’s oor.
Als Beer uitgepraat is doet Luna een stap naar achteren. ‘Denk je nou echt dat ik dat doe?’ vraagt ze beledigd. ‘Je moeder moet me maar nemen zoals ik ben. En als ze dat niet wil, nou ja, pech.’ Ze blaast kwaad een losse pluk haar voor haar ogen weg. ‘Dan kom ik toch niet bij jullie thuis?’
Beer weet niet goed wat hij moet doen. Hij had verwacht dat Luna gelijk ja zou zeggen. Maar zo makkelijk gaat dat dus niet. Hij moet haar ervan zien te overtuigen dat dit echt het beste is.
‘Je kunt het toch proberen? Mijn moeder heeft haar mening altijd gelijk klaar, zonder dat ze ergens iets vanaf weet. Daar willen we verandering in brengen.’
Luna draait zich om en wil weglopen.
‘Luister nou,’ roept Beer. ‘Mijn moeder moet echt eens flink te grazen worden genomen. Dit is dé manier. Toe nou!’
‘Stom mens,’ mompelt Luna.
‘Wat?’ vraagt Beer.
‘Zulke lui moet je inderdaad eens terugpakken. En flink ook. Maar of dat helpt?’
Beer slikt. Luna heeft het wel over zijn moeder. Maar ze heeft gelijk.
‘Laten we het gewoon proberen.’
‘En als het niet lukt? Dan sta ik voor gek!’
‘Dan… dan…’ Beer denkt diep na.
‘Dan pluk ik de mooiste bos bloemen voor je die ik kan vinden.’
Luna wipt van haar ene been op het andere. ‘Okee dan. Maar als het me niet bevalt ben ik zo weer weg. Ik laat me niet met me sollen.’
‘Afgesproken,’ roept Beer blij. ‘Vanmiddag half drie.’

Hoe dit afloopt en of het iets wordt tussen Beer en Luna kun je lezen in het boek Beer Haaientand.
Het is helaas nog niet bekend wanneer het uitkomt...