Ridders
   Kastelen
   Heraldiek
 Links

De eerste Ridders

De meeste mensen denken bij ridders aan een geharnaste man op een paard, strijdend voor zijn heer en de goede zaak. Hoewel dit niet precies de realiteit was, schuilt er wel een kern van waarheid in dit beeld.

De ruiter

Ten eerste de ridder op een paard. Paardrijden was een van de belangrijkste vaardigheden die een ridder moest leren. Het woord ridder duidt er al op dat hij iets moest berijden. We moeten de oorsprong van de ridder dan ook zoeken bij de cavalerie. De Romeinse legioenen hadden al een cavalerie, maar omdat de stijgbeugel nog niet was uitgevonden, was deze nog niet van groot belang in een leger. Paarden werden voornamelijk gebruikt om officieren te vervoeren, snel boodschappen over te brengen [koeriers], strijdwagens te trekken, of als last dier.

Met de komst van de stijgbeugel uit het oosten in de 2e helft van de 8e eeuw [750-800], zat de ruiter een stuk steviger in het zadel en kon hij een lans gaan gebruiken als steek- en stootwapen, zonder bij het raken van een tegenstander zelf van zijn paard te vliegen. Het is duidelijk dat vanaf dit moment het belang van de cavalerie in een leger enorm toenam.

De dienaar

Het zou niet juist zijn om nu te zeggen dat alle soldaten te paard, ridders waren. Een ridder had iets extra, boven een gewone soldaat. Hij had een eed van trouw gedaan aan zijn 'heer'. De heer was een belangrijke man, een koning, prins, hertog, of zelfs een andere rijke ridder. De ridder was eigenlijk een soort knecht, zoals dit nog in het engelse woord voor ridder ['knight'] terug te vinden is.

Om een beter beeld te krijgen waarom er ridders kwamen, moeten we eerst beter begrijpen hoe Europa in de middeleeuwen werd geregeerd. Het hoofdstuk 'Het feodaal stelsel' gaat hier op in. Als je wilt weten hoe iemand ridder werd kun je verder gaan met het hoofdstuk 'Het leven van een ridder'.

Frankische ruiter met stijgbeugels.

 

A   A   A