DE
GLASBLAZER
Ik schep den Schepper na;
door vuur en wind vorm ik een leven puur.
De slechte stof wordt door mijn macht ,herboren
tot een loutre pracht,
Door 't vuur tot in de kern
doorgloeid , geeft het zich over en het vleoit,
En 't kleurloos ziedend kristallijn omsluit des
hemels zevenschijn.
Dan neem ik uit de heete wel , een druppel,
en ik blaas de bel,
En naar mijn adem wil en drijft ,wordt een
gestalte en beklijkft:
En kelke en kroes, bokaal en bal, verklankt en
spiegelt het heelal,
En het gelaat en het gebaar, van schepper en van
beeldenaar.
Oh Levensadem, Geestesgloed,
Al wat Gij wrocht, het is zéér goed.
Doorvaar mij, Wind, doorlaai mij, Vuur,
Herschep mijn hart, dan schep ik puur!
Willem de Mérode
1928
