De CCD camera is enorm in opmars bij de huidige generatie amateur astronomen.
De voornaamste voordelen zijn z'n gevoeligheid, vooral in het infrarood, waardoor je minder last hebt van lichtverstrooiing en de mogelijkheid direct je plaatje te bekijken, zonder eerst te hoeven ontwikkelen en afdrukken, zoals dat met de fotografie het geval was.
In het sterk door lichtvervuilde Noordwijk kan ik toch in de achtertuin een grensmagnitude van 17 halen (met het oog kom ik vaak niet verder dan 4.5).
Nadelen zijn er echter ook. Het beeldveld is erg klein en voor echt diepe opnamen is het nodig zeer nauwkeurig te volgen. De meeste opstellingen voldoen niet aan die eis.
De CCD camera die ik gebruik is gemaakt volgens het recept van een paar Amerikanen die in het COOKBOOK alles omtrent deze camera uitleggen en een volledige beschrijving geven voor het nabouwen.
De onderdelen zijn in de USA te koop, maar in Nederland zal je goed moeten zoeken.
De CCD chip is de 245 van Texas instruments en haalt een resolutie van 378 bij 254 pixels.
Zij wordt gekoeld tot -30°C om de ruis nog verder te verminderen.
De bouwkosten zullen lopen van fl 700 tot fl 1200, afhankelijk van wat jezelf op de tweedehands markt weet te bemachtigen. Voor de CCD was ik fl 150 kwijt.
Erg handig is het, als je een mechanicus kan vinden voor wat draai en frees werk.
Veel dank ben ik verschuldigd aan Joop v.d. Spek, die het chassis van de camera gebouwd heeft.
Verder moet je eigenlijk wel een beetje handig met electronica zijn en kunnen solderen.
Een oude computer bv 386 met printerpoort is nodig om de beelden op te slaan en de camera te besturen.