Welkom op de fanpage van Jerry Bey

Alexander Pechtholt
Bij de voorbereidingen van de tentoonstelling van tante Rie in 1999, inde lakenhal (1 jaar lang haar jurken platen, onderscheidingen e.d.) mocht ik door inmenging van de direkteur I. Moerman, er aan meewerken samen met Alexander Pechtholt

Bij mijn gesprek met met Pechtholt hoorde ik van hem, wat ik niet wist, n.l. dat hij zijn studententijd doorbracht in Leiden en een kamer had bij, u raad het nooit! TANTE JANS! (de zus van!) Daar hoorde hij vaak veel liedjes van mijn vader en tante, vandaar zijn ‘warmte’ voor deze genre en mede door zijn ‘bemoeienis’ kwam de tentoonstelling van de grond…

Alleen vroeg hij zich af, waarom mijn vader er zo weinig bij betrokken was, omdat er maar zelden iets van pa te zien was tijdens de tentoonstelling…Ik heb geprobeerd het uit te leggen aan Alex, maar eigelijk had ik geen antwoord, omdat ik het zelf ook niet snapte, weet u het wel? Toch zal ik proberen Pechtholt een cd toe te sturen van onze pa, misschien laat hij het eens horen aan onze koninging Beatrix, of prins Willem Alexander…misschien krijg hij dan een beetje aandacht en wie weet POSTUUM EEN LINTJE?

Ach je weet het maar nooit, alles kan in Den haag, zelfs Balkenende houd van Nederlandstalig, zolang we maar de normen en waarde behouden…

Hoorspel.
Naast de vele werkzaamheden, die mijn vader bezig hield, in de jaren 60/70 we hebben het al over zijn schaken en zingen gehad, had hij regelmatig toch tijd om met het gezin en andere familie, op een avond of zondagmiddag geheel iets anders te doen… Pa was in de gelukkige omstandigheid, een 4-sporen bandrecorder te bezitten waarmee hij vele radio programma’s opnam, maar ook om muziekstukken te beluisteren (en te oefenen) die de platenmaatschappij hem toestuurden op band…Omdat hij, daarbij ook een microfoon kon aansluiten op ‘dat ding’, leek het hem leuk om ook eens wat ‘hoorspellen’ op te nemen…Wat hebben we gelachen en genoten, van de opnames in die tijd,

Jammer, dat er niets(?) van bewaard is gebleven, maar misschien vinden we ooit wel eens een bandje terug…Vaak deed een ieder van het gezin mee, pa verzon de verhalen, (ging meestal over schurken en spoken!) en wij moesten mee‘acteren’en de geluiden maken, met alles wat je maar kon vinden in en rond het huis !

Bijvoorbeeld: Als er een wind nodig was, dan blies je in een (bier of wijn)fles, maar dat kon ook door een (trouw)ring. Regen maakte je o.a. met water, vanuit een fles, gietend door een vergiet, in een ijzeren emmer…het dichtslaan van een deur…een huis, die in brand stond deden we met het kreukelen van een krant, of plastiek…Je kon het zo gek nog niet verzinnen, op alle geluiden hadden we een antwoord, tot die keer, dat er een hagelbui nodig was en we duidelijk konden horen na afloop van die opname, dat mijn vader riep, tijdens een van de ‘take’s’: “SCHUDDEN MET DIE BAK PINDA’S !… Tot de dag van vandaag, zeggen we het nog, als je iets niet goed kan horen !

Het Leids festival van het levenslied
Omdat er misschien wel mensen zijn, die graag willen weten of er nog ‘animo’ is voor het echte levenslied, dus ook de liedjes van mijn pa, heden ten dage, kan ik geruststellen…

Zaterdag (25 juni 2005) had ik groot succes met wederom enkele nummers van vader in Leiden…

Op het stadhuisplein waren er honderden ‘fans’ van het levenslied aanwezig en ook op de andere pleinen (beestenmarkt en arsenaalplein) Leiden liep toch wel weer warm voor dit genre en het was ook warm, ongeveer 24 graden, met een beetje wint. Van de 12 deelnemers op het stadhuisplein, je zult het niet geloven, werd ik eerste . De jury was zeer lovend over mijn optreden, omdat ik volgens hen, het echte lied bracht, de nummers waren o.a.; Er staat in m’n tuin, Het steegje, de bedelaar van Parijs, maar ook een modern liedje, dit keer niet van mijn vader, maar van een Belg, met als titel; Dan gaan de lichten aan, een lekkere meedeiner, gekozen door mijn broer Henk, onze webmaster! Wederom in de finale… Maar het had zo mooi kunnen zijn, als ook die jury e.e.a. de liedjes anders zouden beoordelen,omdat Leidse Kees, (Voorzitter jury) tegen mij zei; Beste Willem, Het is jammer dat je met de plaatjes van je vader meezingt, dat had je punten gescheeld… Maar Er staat in m’n tuin, was door mij zelf ingezongen, (opname bij J. Hoes) dus Kees was er ook ‘ingetuind’ En bij het Steegje kwam ik boven mijn vaders stem uit, dus waar hebben we het over? Ik denk dat het mij nooit zal lukken, om eens eerste te worden in Leiden, omdat ik nu eenmaal mijn naam tegen heb, opdat de mensen zullen zeggen; die vent heeft een ‘kruiwagen’ maar laten we een eerlijk zijn, waarom lukt het wel in het zuiden of in Rotterdam?

Toch heb ik een grandioze dag gehad en genoot van alle aandacht voor mijzelf, maar ook voor mijn vader, het zijn toch zijn “kindjes’ die het doen en ben uiteindelijk, toch maar die dag vierde geworden (ongeveer) en laat er toch nog 26!Artiesten, achter me….Bij deze wil ik wel Perry Zuiddam feliciteren met zijn verdiende eerste plaats, die jongen heeft een geweldige stem en heeft ook een mooie CD. opgenomen bij Hoes…En nu maar afwachten, wat er gaat gebeuren met mijzelf, want ik word er ook niet jonger op en heb geen zin om straks op m’n 87^ste jaar, in een finale te staan, waar Leidse Kees dan de voorzitter is….Word vervolgd!

Optreden met pa…
Ik heb altijd bewondering gehad voor het simpele, maar ook voor de manier, waarop mijn vader een zaal wist te boeien met zijn liedjes, maar ook door zijn ‘sketjes’ met de mensen om zich heen…Tijdens een avond in het Antonius clubhuis op de Mare, (feest, t.g.h. van het O.A.B. Organisatie arbeiders belangen) mocht ik samen met mijn vader, een soort ‘stukje’ doen, Hij was een Engelsman, die een liedje ging zingen en ik was de vertaler, die elke zin, voor de mensen ter plekke moest vertalen… Strak in het pak, zong mijn vader het lied ‘beautiful dreamer’ en ik, gewoon in een witte combinatie, met lang haar (provotijd) ging zijn tekst vertalen, maar zoals men begrijpt, zou de vertaling onzin zijn, hier een voorbeeld Opening; Dames en Heren, ik vraag dan nu uw aandacht voor onze speciale gast van vanavond, uit Engeland, de wereldberoemde zanger Din Martin (Dean Martin), er is mij verzocht zijn lied te vertalen, omdat dit eigelijk een Nederlandstalig programma is, maar omdat wij Din Martin heel goedkoop konden krijgen, hij kost de organisatie slechts 400.000 gulden, zingt hij speciaal voor ons, zijn wereldhit; Beautiful dreamer. Pa kwam op en zong, onder begeleiding van Wim Roelandse (accordeon) En ik vertaalde (tussen de haakjes);

Groot gelach in de zaal en na afloop kwam er een vrouw naar mijn vader en riep; Die vertaler moet terug naar school, maar jij zong prachtig Jerry!) Als het goed is, moet er nog videobeelden van dit programma zijn, dan zouden we het ooit op de site kunnen zetten, maar we zoeken nog de man of vrouw, die het gefilmd heeft, bij deze dan de oproep; wie heeft er nog beelden van dit moment (ongeveer 1975?) ben benieuwd…

Pa in een dip?
Hij was soms erg onrustig, de laatste jaren van zijn leven, terwijl het ergste nog zou komen, denk aan Irak, Amerika, de aanslagen en zo voort ! Dat heeft hij gelukkig niet meegemaakt, tenminste niet hier…Toen zei hij wel eens: Het is net, alsof de liedjes die gezongen zijn door mij, ook daadwerkelijk zijn gebeurd…zo voel ik het, bijvoorbeeld, denk aan het gevoel van vrijheid na de oorlog, maar ook het geluk van de geboorte van een kind, of de liefde van een paar wat graag trouwen wil, maar niet mag of kan…zo kan je veel voorbeelden opnoemen, waardoor men toch gaat denken over het leven, trouwens, het hele bestaan is een levenslied…

Letterlijk kan ik niet ‘vertalen’, wat hem bezig hield, in die tijd, maar alle teksten gaan verloren, qua gesprek, maar gelukkig kunnen wij nog beschikken, over ‘plaatmateriaal’, maar eerlijke, oprechte gevoelsuitingen van een “doorsnee”volkszanger op platen van zang en muziek…met dank aan de techniek, van vandaag…maar hoe zit het met morgen ? denk wel, dat dat goed zit? Zelfs mijn achter-achter kleinkinderen en daar die kinderen van, met e.v.t.’nakomertjes’zullen in het jaar 3080 het kunnen beluisteren…wie weet ?Tegen die tijd, schrijf ik er wel een stukje over, hoe zij het ‘ervaren’ op dat moment,tenminste, als ik de ruimte krijg van onze webmaster…Zal bijvoorbeeld de site van Jerry blijven groeien, maar blijft het ook boeien ?

Perfecte ‘timing’
Mensen vroegen mij wel eens, hoe het toch mogelijk was, dat mijn vader en tante de liedjes zo ‘perfect’ op de plaat konden zetten, terwijl er toch weinig tijd was om te oefenen…Tante woonde in Limburg en pa in Leiden en telefonisch werd er ook nooit gebeld… Alleen werden er wat teksten naar elkaar gestuurd, dat was alles…Ik heb het ooit aan mijn vader gevraagd en later ook aan mijn tante en het antwoord zal wel simpel klinken, maar allebei zeiden toch bijna hetzelfde. “wij voelen elkaar heel goed aan, we zongen al samen voor dat er een platenmaatschappij, aan te pas kwam, Als wij b.v. samen gelijk moesten beginnen met het zingen van een tekst kneep een van ons in de andere hand, waardoor je precies wist dat je moest ‘inzetten’…het zelfde deden we ook aan het eind van het liedje maar dat gebeurde alleen in de studio! Op het ‘toneel’ ging het wel eens mis, daar kon je niet hand in hand staan. Er waren misschien toch wel mensen, die dachten dat wij getrouwd waren…

Simultaan
Dat dit verhaal eigelijk meer past bij onze broer Jan, met zijn site over het schaken, wil niet zeggen, dat het niet zou kunnen, Jan zal best wel eens een anekdote ‘plaatsen’, waarin hij een link zal leggen naar het zingen van onze verwekker, dus wat maakt het dan uit ? We weten dat er genoeg ‘fans’ zijn (b.v. ene Betsy) die alles willen weten over Jerry Bey, een veelzijdige vader… Op een gegeven moment, was er bij de voetbalvereniging V.T.L. (nu G.H.C.) een vraag van het bestuur, waar ik zo’n beetje aan meewerkte, om een bekend iemand naar de ‘Vliet’ te halen, om het zoveelste jarig bestaan te vieren, of van iets van dergelijks (weet het niet precies meer, word ook een weekje ouder) En omdat ik nu eenmaal een zoon was van die beroemde Leidenaar Jerry Bey werd mij gevraagd om pa te vragen, om op te treden, op een zaterdag in de kantine …Maar omdat pa op dat moment niet in het bezit was van muziekbanden of voorbereid was, de zaterdag was al aanstaande..,.moest ik wat anders verzinnen, wist niets te doen op dat moment, Hij wil graag komen, maar helaas etc., zei ik het bestuur de volgende dag, in de bestuurskamer…“flauwe kul’ riep de voorzitter P. Smit (dit voor de geschiedschrijvers) “je vader hoeft alleen maar langs te komen, dat is op zich al leuk…Dezelfde avond, besprak ik dit ‘dilemma’ met mijn vader en toen kwam hij met een verrassend voorstel…“Ik kom naar de Voorschoterweg’, als jij zorgt voor zoveel mogelijk schakers…dan zal ik een simultaan spelen (met een hand op mijn rug) en degene die van mij wint of remise speelt, krijgt een beker, maar dat moeten jullie verzorgen, ik kom alleen maar voor een happie en een tappie, okee?” Zo gezegd zo gedaan… de club was in rep en roer, alle leden kregen een formuliertje, of een ‘belletje’, voor deelname en binnen twee dagen, hadden zich 39 ‘schakers’ gemeld voor deelname ! Om een kort verhaal lang te maken,(zou pa gezegd hebben) het werd een grandioze middag, bij V.T.L. (toen vlug trouw en lenig…geschiedschrijvers…weet je nog?)

Alle ‘schakers’ waren gekomen, en speelden tegen mijn vader SIMULTAAN ! (dit voor de mensen, die niet weten wat tegelijkertijd is en dat je tegen meerdere personen speelt) het was zweten voor de ‘schakers’, maar het mocht niet baten, pa won van iedereen, maar speelde een remise ! en wel tegen bord 1, daar zat een voetballer, die in zijn extra vrije tijd, ook nog eens speelde bij s.v. Voorschoten, niet de voetbalclub, maar de schaakvereniging Voorschoten…

Hij kreeg een Jerry Bey bokaaltje met opschrift, trouwens de anderen ook, later…Dus eigelijk was er al eenJerry Bey bokaal…(niet vertellen aan mijn broers s.v.p.) Na afloop zei onze “meester”: Voetbal is geen schaken lijkt mij, maar als je 38 doelpunten maakt, dan word je slap en dan krijg je altijd wel een tegengoal…goeie speler die van bord 1 !Ik was ‘beretrots’ op mijn vader, maar wel intens verdrietig, dat ik niet kon en kan schaken, zoals hij en mijn broers, gelukkig heb ik iets anders van hem meegekregen…en dat doe ik nog steeds…

Sprenkeltje
We hebben het al vaker gehad over de veelzijdigheid van onze vader,u kent hem inmiddels als zanger en als schaker ook als schrijver van toneelstukken, liedjes, schaakverhalen/rubrieken, enzovoort, maar ook spannende verhalen, rolde uit zijn pen, “een spook kwam op bezoek” is een voorbeeld,die hij geschreven heeft (we zullen t.z.t. er een stuk van plaatsen!) maar het is helaas nooit uitgegeven… Wel een serie verhalen over een jongetje, genoemd; SPRENKELTJE gaat over de lotgevallen van een soort weesje, maar we moeten even in de archieven zoeken waar het precies over ging, jammer genoeg, hebben we maar weinig bewaard van dit verhaal. Elke maand daar in tegen, stond er een hoofdstuk in het L.F.C. cluborgaan (Leidse Voetbalclub) waarvan vader lid was in de jaren 50/60. Helaas hebben wij daarvan nog maar weinig materiaal, vandaar ook dit keer de oproep; Wie heeft de clubbladen nog van L.F.C. uit die tijd, of wie heeft iets van SPRENKELTJE thuis? Wij denken aan oud leden en/of supporters van deze club…laat het ons weten, We willen zo compleet mogelijk zijn en hopen dan ook op uw reacties… Mocht u geen afstand willen doen van uw e.v.t. verzameling, dan graag een copie, zijn wij ook blij mee! Natuurlijk is ook ander ‘schrijfspul’ van harte welkom, pa schreef ook wel eens voor L.D.W.S., U.V.S. en andere Leidse voetbalclubs…Hij zal wel gedacht hebben in die tijd; wie schrijft die blijft... Hopende dat u wat vind, kijken we met spanning uit, naar uw post

Telstar
In 2004 zijn Henk en ik naar de studio geweest van Johnny Hoes, (Telstar inWeert) ik was uitgenodigd, om een proefopname te maken met wat liedjes van pa… Het werd uiteindelijk een leuke dag, omdat wij samen toch het gevoel hadden, dat dit het sfeertje moest zijn, die pa beleeft had in die tijd, met zijn opnamens…Aan de muren van het gebouw en ook de studio’s, hingen veel bekende artiesten,w.o.Henk Wijngaard, Ronny Tober, Imca Marina Tante Rie en vele anderen… Helaas zagen we niet veel van onze held’ pa, maar misschien liggen er wel wat materialen in de ‘kluis’…Henk heeft in ieder geval contact met Telstar, wie weet wat er nog los komt uit Limburg. De zoon van Johnny Hoes, Adriaan,was best wel onder de indruk van onze aanwezigheid en toen later ook nog eens Hoes zelf binnen kwam hadden we een leuk gesprek, Hoes vroeg mij wel. waarom ik niet eerder ben gekomen en dat hij misschien wel wat nieuwe nummers heeft liggen… Maar helaas laat een en ander op zich wachten en ik denk dat dat ook te maken heeft, met zijn nieuwste aanwinst, n.l. Mariannne Weber… Met haar, ziet hij een nieuwe Zangeres zonder Naam wel zitten en net zoals mijn vader toen, zal ik ook wel een tijdje in de ‘ijskast’ worden gestopt! Of zit er stiekum een duetje in, met Marianne en mij? Wie zal het zeggen……….?!

Typisch pa! De jukebox
Om een voorbeeld te geven over de humor van Jerry (die hij zeker had) hier een gebeurtenis wat zich afspeelde in een Leids cafeetje en dat zal ongeveer begin jaren zeventig geweest zijn…Het was voor vele cafe’s, die een jukebox hadden, vanzelfsprekend dat er ook singles van mijn vader in het ‘programma’ zaten, zo gebeurde het op een dag, dat er een vrouw binnen kwam en een kopje koffie bestelde en aan een tafel ging zitten…Vader had net een nieuwe single op de markt gebracht, maar vond het vreemd om zelf zijn plaatje uit de jukebox te kiezen en bedacht het volgende; Hij liep naar de tafel waar de vrouw zat en vroeg haar, “mevrouw zou u voor mij op die jukebox A12 in willen drukken, dat lijkt mij een leuk liedje en ik heb niet zo veel verstand van hoe zo’n ‘ding’ werkt, hier heb ik een kwartje, zou u dat willen doen voor mij?”“Natuurlijk, dat doe ik wel even..”(ze herkende m’n vader duidelijk niet!) Aldus geschiedde en vaders stem galmde door de zaak…echter vader zong direkt mee (2^e stem)en de vrouw riep verbaast, “u lijkt ook veel op die zanger die ik hoor meneer!? Waarop de cafebaas tegen de vrouw riep, “Mevrouw, dit is Jerry Bey en het is z’n eigen liedje” waarop de vrouw lekker Leids reageerde met, “ben je belazerd, je denkt toch niet dat zo’n artiest in deze leipe kroeg komt of ben ik nou achtelijk?” Het werd een hele gezellige avond en de vrouw zou later een echte fan van pa worden, omdat ik vele jaren geleden een cassettebandje naar haar had gestuurd met liedjes van pa die zij besteld had…t

T.z.t. zal ik nog meer voorbeelden beschrijven, want er was in die jaren veel ‘armoe’ maar ook veel gezelligheid, m’n vader heeft meer van dit soort verhalen verteld, laat het ons weten wat u er van vind en misschien heeft u zelf wel wat leuks meegemaakt met Jerry....

Typisch pa AHOY!
Het zal men niet verbazen, dat naast de wat kleinere optredens van mijn vader, er ook wel eens een grotere was, denk bijvoorbeeld aan t.v. opnames, radio uitzendingen, e.d. maar ook de AHOY zat vol met een lach of een traan show van Johnny Hoes… Menig artiest maakte zijn opwachting in die grote hal, waaronder natuurlijk tante Rie, maar voor die keer ook eens met onze pa, duidelijk wat anders, moet hij gedacht hebben, een tikkeltje gespannen was hij wel en nam voor het optreden even een ‘borreltje’ Een groot orkest o.l.v. J. Kraft, met vele strijkers, hadden zich goed voorbereid om vader te begeleiden met zijn liedjes…Vader kwam op en het orkest ‘zette in’, op dat moment dacht vader; wat een grote zaal! En vergat op tijd in te zetten met de tekst die hij moest zingen…hij draaide zich om naar het orkest en zei eenvoudig; momentje Jean (Kraft)…het orkest kwam even stil te liggen en vader vulde dat moment, met een onvergetelijk iets…hij riep; hallo AHOY, zijn hier nog Feyenoorders?…u begrijpt wel, dat er een daverende ja kwam en de mensen dachten allemaal dat dit er bij hoorden en de avond verliep zonder problemen verder, vader kreeg succes!

Tante Rie en Johnny Hoes waren zich kapot geschokken, maar konden na afloop van die avond er toch nog om lachen, maar zeiden wel; Jer, wil je dit nooit meer doen, voor het zelfde geld zitten er veel Amsterdammers in de zaal, wat had je dan gedaan? Ik weet heus wel wat ik doe, antwoordde hij rustig....

Typisch pa singles/l.p’s
Dat pa makkelijk was met het weggeven van zijn plaatjes, die hij toegestuurd kreeg van zijn maatschappij, dat hebben we al eerder besproken, maar het volgende geeft toch aan dat hij er spijt van had, omdat ik toen (ik denk aan begin 80) via een verzamelaar in Helmond, bijna al zijn materiaal kon kopen, het heeft mij een slordige duizend piek gekost, maar ik had wel de echte singles en l.p.’s met een gloednieuwe kwaliteit, omdat ze nooit gedraaid waren! Zo betaalde ik b.v. voor een singletje gemiddeld 15 gulden en voor een l.p. 40 gulden,l.p.’s met mijn tante erbij kosten wel 80 gulden, maar zij was natuurlijk in die tijd ‘top off the bill’ Ik heb gelukkig via piratenzenders in die tijd, wat cassettebandjes kunnen ‘verkopen’ (ze kosten toen maar 10 gulden) en heb zodoende toch wat van mijn investering, terug kunnen verdienen, alhoewel verdienen? Ik moest ze wel brengen naar de fans en die auto van mij liep niet op water, maar toch was het een ervaring, want de mensen vonden het een hele eer, dat de zoon van Jerry, ze persoonlijk kwam brengen en ik heb met deze mensen toch een leuke ‘band’ gekregen…Maar het leukste van dit verhaal, is het moment dat ik bij mijn vader kwam met die grote koffer, vol met zijn plaatjes…zijn reactie was werkelijk verbluffend, hij bekeek ze allemaal en riep voortdurend; ben ik dat? En; heb nooit geweten dat die Hoes dit op plaat heeft gezet en ook; wat zag ik er goed uit op die l.p. ‘t is net Dean Martin! U begrijpt wel dat wij de hele dag zijn plaatjes gingen draaien en ik heb ze toen allemaal voor hem opgenomen en hij heeft er tot z’n laatste dag nog, veel plezier mee gehad, zo zie je maar weer, je kan iemand gelukkig maken, ook al is het zijn eigen materiaal…!

Vader en zijn ‘vooruitzichten…
Dat mijn vader een soort ‘char’ was of hoe heet die Amerikaanse, die alles van boven naar beneden kan halen, of andersom?…in ieder geval had hij soms de neiging, om alles te voorspellen of iets dergelijks!Twee dingen zijn mij bijgebleven, hij zei bijvoorbeeld; Ik wordt niet ouder dan zestig! Dan zeiden wij altijd tegen hem; pa je moet niet spotten met je leven! Toen hij dit zei en ook opschreef, enkele jaren voor z’n heengaan, stond hij nog volop, gezond, in het leven…het is toch wel frappant? Ook zei hij in 1983, een jaar voor dat het Nederlands elftal zou gaan meedoen aan de W.K., dat het nu niet zou lukken maar pas over enkele jaren…en warempel; in 1988 ! De E.K.! Maar meestal waren het ‘dingen’ die onzin waren, als voorbeeld, zei hij op een keer, tegen ons; Nou jongens, nog twee weken!Wat gaat er gebeuren pa? Vroegen wij dan …Dan zijn we weer veertien dagen verder…knoop dat in je ‘zakdoek’Die humor van hem, heb ik ook wel een beetje, want terwijl ik dit schrijf, moet ik ook denken aan de toekomst en ik voel dat wat ik nu ga schrijven, weer van ‘boven komt’ Zal ik ook eens een poging wagen? Misschien dat u over een paar jaar zegt; Die Willem had nog gelijk ook, hij is precies z’n vader! Ik voorspel in de komende jaren…

Zus Maria!
Wat ook voor u een verrassing zal zijn, is dat er heel wat talent zit bij de Beytjes! De schijnwerper komt nu ook eens een keer op mijn zus Maria, zij wil eigelijk van dit alles geen weet hebben, maar omdat het nu eenmaal in het bloed zit, moet ik toch iets over haar schrijven…zelf vind zij zich niets bijzonder, maar weet u dat zij een mooie stem bezit? Misschien elders op de site kunt u haar beluisteren, als Henk haar weet in te passen (?) Maria zong vroeger in een band met een jarenlange schoolvriendin, ze zal ongetwijfeld er zelf ook wel iets over schrijven t.z.t. Maria en ik hebben samen ooit eens een ode gemaakt aan onze tante Rie en wij zijn toch van plan, dat ook eens te doen voor onze pa! Op de muziek van de bedelaar van Parijs (Jerry en Mary) heb ik ongeveer 15 jaar geleden een tekst geschreven en Maria en ik hebben dat op een ‘bandje’ gezet (misschien kunt u dit ooit nog eens beluisteren op deze site!) het lijkt mij, alvast wel aardig om de tekst even weer te geven voor een indruk, hier is het…

Maria zelf zingt ook graag liedjes van b.v. Conny Francis, we hebben daar ook wat voorbeelden van…misschien t.z.t. in dit theater, maar zeg het niet tegen haar, want zij wil niet zoveel aandacht, zelf vind ze dat deze site alleen maar over pa moet gaan…maar ja, pa had maar een dochter en daar was hij trots op, misschien nu nog meer, als hij van boven op ons neer kijkt en meegeniet!

Willem heeft een gipsafdruk gegeven van zijn hand voor een kunstwerk van een klimwand in Leiden. Dat heeft het K.U.T. (Kunst Uitschot Team) uit Leiden( sorry, heb de naam ook niet verzonnen) gemaakt voor de stad Leiden, speciaal voor mensen die de laatste jaren zich hebben ingezet voor de stad Leiden. Willem staat linksboven 2e uit de hoek van boven en 2e uit de linkerkant, met de foto die ook hierboven deze pagina staat.

Willem zingt zelf ook veel. Hij heeft bijvoorbeeld al menig maal meegedaan aan het Leidse Smartlappenfestival, en heeft ook diverse talentenjachten (gewonnen) in Rotterdam op zijn naam staan! Willem zingt eigenlijk altijd nummers van Jerry. En dat valt heel goed in de smaak bij de mensen. Ook vorig jaar scheelde het weinig of hij had weer gewonnen in Leiden. Kijk ook eens op de site van Het levenslied.