Deze pagina is nog in
aanbouw
Je word geboren in een
lichaam waar je voor de rest van je leven in woont. ‘Het huis’ groeit mee naar
de volwassenheid. Tijdens de groei wordt door het kind iedere kamer bekeken zodat
zij haar eigen huis leert kennen, erop vertrouwd en al haar gevoelens op haar
eigen tempo ontdekt. Lichamelijkheid en kinderlijke sensualiteit groeien in de
pubertijd uit tot volwassen seksuele gevoelens. De muren die er al stonden
zorgen voor haar eigen identiteit. Zij is de baas in huis, haar eigen huis, zij
bepaalt wie ze binnenlaat.
Maar wat gebeurt er als
iemand inbreekt in het huis? Nog voordat het kind ermee vertrouwd is geraakt?
De kamers worden op een ruwe manier opgebroken waar het kind nog veels te klein
voor is. De inbreker gaat zo vreselijk onmenselijk tekeer zodat er geen muur
overeind blijft staan en van de fundering blijft er helemaal niets meer over.
Het enige wat een beetje is blijven staan zijn een paar planken wat de
buitenmuur voorstelt met het naambordje.
Maar hoe dan ook, het
blijft haar huis, ze is erin geboren en ze zal erin sterven. Ze kan twee dingen
doen, de planken die de buitenmuur voorstellen laten verrotten zodat er niets
meer overblijft of ze kan haar huis opknappen, het gaan verkennen zodat ze
zichzelf ooit ‘thuis’ voelt in haar eigen huis. En hoe vreselijk ook de
inbreker in het verleden alle muren en gevoelens heeft verdoemd, besmet,
opgedrongen en afgepakt met zijn geiligheid, zij is nu degene die als volwassene
kan kiezen wat ze met haar huis gaat doen.
Valt niet mee om de geur
die de inbreker heeft achtergelaten te verdrijven, de geur van verdoeming en
het besmet zijn. Het is een moeilijk gevecht om haar angsten te overwinnen, als
ze iemand dicht bij het huis hoort smijt ze het liefst gelijk de gordijnen
dicht, draait de deur extra op slot en doet alle lichten uit. Haar geest heeft
al vroeg geleerd dat iets horen dichtbij haar huis gevaar betekende. Met andere
woorden, het ‘iets horen’ is intimiteit en dat betekent voor haar hetzelfde als
seks. De inbreker heeft immers ingebroken in haar huis voor seks, nog voordat
ze de betekenis ervan wist. Seks is een situatie waarin ze zich machteloos
voelde en ‘overgeleverd zijn aan…’. En ook al heeft zijzelf de voordeur niet
voor hem opengedaan, haar huis heeft haar niet goed genoeg beschermd en dat
maakt het begrijpelijker waarom ze, ook al wil ze haar huis opknappen,
gevoelens heeft van haat, afschuw en weerzin tov haar enige getuige.
Nooit
verteld
Robert Long
Ze moet nog altijd zachtjes huilen als hij
klaarkomt
Omdat ze telkens weer dezelfde beelden ziet
Ze is ze getrouwd, ze heeft een lief
En hij komt kalm tot zijn grief
Maar delen in die vreugde, nee, dat kan ze
niet
Ze weet hij houdt
van haar ze kan op hem vertrouwen
Hij geeft haar
alles, liefde, aandacht, tijd en geld
Maar wat haar
altijd achtervolgd en blijft benauwen
Is
onuitsprekelijk, ze heeft het nooit verteld
Hoe ze daar lag met een onrustig bonzend
hartje
Haar roze nachtpon strakgetrokken om zich
heen
Soms viel ze eventjes in slaap met in haar
arm de pluchen aap
En schrok ze wakker als haar pappie dan
verscheen
Die haar een kusje gaf en daarna nog een
kusje
Haar haren streelde en dan zacht een liedje
zong
Ze hield haar adem angstig in, voelde de
stoppels op zijn kin
Zijn droge lip en dan plotseling die tong
Hij zegt hij houdt van haar en moet op hem
vertrouwen
Ze is zijn grote meid zijn kleine spring in
‘t veld
Maar wat haar altijd achtervolgd en blijft
benauwen
Is wat hij met haar doet, ze heeft het nooit
verteld
Het kleine clowntje wat een heel klein
beetje licht geeft
En dat bij haar elke nacht boven haar bedje
brand
Kijkt lachend toe hoe ze daar ligt ze knijpt haar ogen
beiden dicht
En weet zo
dadelijk voelt ze die grote hand
Die hand eerst op
haar buik en dan tussen haar benen
Die vinger die
zich soms opeens naar binnen drong
Die andere hand die elke keer zo raar doet
haastig op en neer
Dat enge zuchten en dan weer, opnieuw die
tong
Hij blijft haar vader, ze probeert hem niet
te haten
Want tot haar achtste was hij toch haar
grote held
Maar wat hij in haar leven achter heeft
gelaten
Die diepe walging nee, dat heeft ze nooit verteld
Maar ze moet nog altijd zachtjes huilen als
hij klaarkomt
Omdat ze telkens weer dezelfde beelden ziet
Ze is ze getrouwd, ze heeft een lief
En hij komt kalm tot zijn gerief
Maar delen in die vreugde, nee, dat kan ze niet
Seks kan voor
slachtoffers van incest een probleem zijn in hun volwassen leven. Sommige gaan
het helemaal uit de weg, andere zetten hun verstand op nul en weer andere geven
het juist weg door bijvoorbeeld in de prostitutie te gaan. Maar hoe dan ook, je
hebt de kans niet gekregen om het zelf te ontdekken, het is je opgedrongen. Het
mooie van seks, ze noemen het tenslotte niet voor niets de liefde bedrijven,
heeft een totaal ander beeld. De liefde verdrijven komt meer in de
buurt…
Als ik naar dit plaatje
hierboven kijk, zie ik links het verleden en rechts het hier en nu. Ze loopt
alleen de verkeerde kant op, wat ik ook te vaak heb gedaan en nog moet ik
mezelf aan mij haren trekken om in het hier en nu te blijven. Vooral op het
gebied van seksualiteit zit ik voor dat ik het weet met mijn kop in het
verleden.
Hieronder heb ik een
gedicht geplaatst. Het gedicht dankt zijn naam aan het feit dat ik er in die
tijd geen duidelijke woorden aan durfde te geven, alsof ik uit de Middeleeuwen
kwam. Nu zou ik het gedicht mijn vaginadialoog noemen.
TWEEDUIZENDÉÉN
V…rouwelijk
A…andacht
G…oed
I…ets
N…ormaal
A…cceptatie
Ik ben een Vrouw
Ik mag aan ieder lichaamsdeel
Aandacht geven
Daar is niets slechts aan,
het is Goed
Het is Iets wat bij mij hoort, daar
hoef ik niet voor te beven
Het is Normaal, iedere vrouw heeft
zoiets
Dat zal ik moeten Accepteren
Eigenlijk is het niet normaal
Dat ik mezelf voor mijn eigen
lichaam schaam
Schaamte brengt mij naar de
afgrond, daar is niets
Mijn lichaam kan er niets aan
doen, treft geen blaam
Mijn lichaam, mijn huis
Daar woon ik in
Mijn lichaam, mijn kruis
Daar kan ik niets aan
veranderen
Mijn lichaam, mijn intimiteit
Hoef mezelf nergens voor te
schamen
Mijn lichaam, mijn
seksualiteit
Kan ik niet blijven negeren
Als ik echt gelukkig wil worden,
een andere keus is er niet
Ik zal mezelf helemaal moeten
accepteren
Daar hoort ook mijn
geslachtsdeel bij
Met al de gevoelens er omheen
Daar mag ik van genieten
Waarom niet, het is van mij
alleen
Mezelf overgeven aan het
gevoel
Genieten van een moment
Controle loslaten
Al is het maar voor even
Er kan niets ergs gebeuren
Het is fijn om een orgasme te
beleven
Stel je voor dat ik alles wat
ik nu heb opgeschreven
Echt zou beseffen en voelen
Maar het is niet zomaar te
veranderen door het te weten
Ik weet niet eens wat ze met
orgasme bedoelen
En het klinkt allemaal zo
mooi en logisch eigenlijk
Maar zo voelt het bij mij
niet
Het woord vagina alleen al
Zorgt voor woede en verdriet
Het uitspreken en erover na
denken
Is alles behalve fijn
Hoe ikzelf over mijn vagina
denk ?
Oke, er komt nu een heel
ander gedicht te voorschijn
KUTZOOI
V…ies
A…fschuwelijk
G…oor
I…rritant
N…iks
A…ngst
Vies, het gevoel dat er rotte korsten
in zitten
Sperma resten, rotzooi
Dat er modder uitloopt
Het ziet er niet uit, het is
niet mooi
Ik walg van mijn lichaam
Mijn buik is volgelopen
Door al zijn viezigheid
Ben ik van binnen ontstoken
Afschuwelijk, om er naar te
kijken
Ik vind het echt niet mooi
Het ziet er niet uit
Ik vind het een vieze zooi
Aaaaaarghhhhhhhh######
Een smerig gevoel, pure haat
De rillingen lopen over mijn
lijf
Als ik eraan denk wat er
tussen mijn benen staat
Goor, ja dat is het juiste
woord
Aanraken, lezen, schrijven, kijken
Roept echte walging op
Weet niet hoe ik dit kan
uitleggen
Het gevoel van een strop
Het is echt goor
Vies, walgelijk, gadverdamme
Jezus, waarom heb ik een kut
?
Ik wil het niet hebben
Gatver, wat heeft het voor
nut ?
Irritant, waarom moet dit bij
mij horen
Het is de schuld van alles
wat er vroeger is gebeurd
Verdomme, waarom ben ik een
vrouw ?
Ik voel mezelf zo vies, goor
en besmeurd
Waarom ben ik iets om in te
steken ?
Ik voel me een ding die kan
spreken
Niks, het liefdevol aanraken
of naar kijken ?
Het bestond voor mij niet
Gatver, ik heb er nooit over
nagedacht
Doe mezelf liever nog meer
pijn en verdriet
Douchen, wassen,
schoonschuren, schrobben
Met veel geweld, mijn manier
van masturberen
Om op die manier het vieze,
gore gevoel te veranderen in pijn
Gigantisch straffen of
compleet negeren
Angst, om de controle te
verliezen
Angst, voor de beelden
Angst, voor het gevoel wat
kan komen
Ja angst, voor het verleden
en de toekomst
Het prettige gevoel wat mijn
vader aan mij liet tonen
Daar ben ik het meest bang
voor, echt
Verdomme, ik weet dat ik het
vroeger soms prettig voelde
Dat vind ik nog zo moeilijk
om dat echt te begrijpen, voelt zo slecht
Ik ben bang voor het gevoel
Bang om te voelen
Bang dat het hetzelfde voelt
Dat kan en mag nooit gebeuren
Het heeft mij verraden
Kan niet anders dan het met
haat besmeuren
Dus, ik durf en laat mezelf
niet gaan
Straf mezelf nog steeds
En ik laat mijn vader nog
steeds vooraan staan
De macht die hij over mijn
lichaam heeft
Is nog heel erg te groot
Het is niet van mij
Klinkt eigenlijk idioot
In het verleden zit ik dus
keer op keer
En in de toekomst
Als ik probeer iets te
voelen, iedere keer weer
Hier & nu, daar moet ik
blijven
De angsten en het verleden
moet ik verdrijven
Ik ben echt bang
Dit onderwerp overslaan
Lijkt mij een goed plan
Maar verdomme, ik wil winnen,
niet verliezen
De macht terug pakken
Aan mij de keus ik kan kiezen
Vluchten, verdringen alles
kan
Maarja, ik wil toch genezen ?
Nou dan…
Rider
24-03-2001
Rider on the Storm © 2 April 2004
Laatste wijziging 13 Mei 2004