Op deze en de onderliggende pagina vindt
je twee Ierland verhalen. Een van 2002 en een van 2001. Hierin vertellen we
je wat onze ervaringen in Ierland zijn.
Ierland 2002
1:
De voorbereiding
Je kent dat wel, je
bent visfanaat, met name roofvis/snoek. Je hebt zowat elk slootje, plas,
meer etc. etc. uitgepeuterd om maar iets te vernemen van de Esox Lucius.
Menigeen gevangen en keurig terug gezet is uiteraard een pre. Je krijgt het
idee om samen met je vismaat een reisje te maken naar “het mekka” van het
snoekvissen, nl. Ierland. Dat gebeurde vorig jaar in 2001 toen we voor het
eerst met z’n tweeën naar Lough Derg gingen om het ‘meertje’ daar eens uit
te proberen. Dit jaar was weer anders, omdat we in de zomer gingen. De
voorbereiding was al anders, daar we het geheel zowat allemaal met de
computer hebben geboekt. Wat is dat toch makkelijk zeg, dat internet!!
Afijn, vlucht geboekt bij Ryan-Air, overnachtingen direct bij Ferdinand,
waar we tevens drie keer gidsen hadden geboekt. Alles qua reisbescheiden was
geregeld. We konden naar Ierland…………
De hoofdpersonen:
Als je het bovenste
leest krijg ikzelf al gelijk weer de kriebels, eenmaal daar geweest, dan ben
je voor je leven verkocht aan dit land.
We zullen ons even
voorstellen, misschien leest dat wat makkelijker als je iemand kan plaatsen
bij een naam.
Laten we beginnen
bij Patrick Sluijmer:
Patrick is een
jongeman van 30 jaar jong, is vertegenwoordiger in bloemisterij-artikelen,
en is getrouwd en heeft( op moment van schrijven) een dochter van bijna
drie. Hij is nu vier keer in Ierland geweest en heeft daarmee dus de meeste
ervaring van de twee wat betreft het vissen en Ierland. Zijn hoofd doel van
elke Ierland trip is: heb lol op het water en daarbuiten. Ik denk dat dat
voor ons beiden geldt.
De tweede is
Ferdinand Heyerman:
Ferdinand is bij
menigeen bekend als de snoekspecialist op Lough Derg. Als drievoudig winnaar
van de European Pike Challenge kan je van mij aannemen dat hij er echt wel
kaas van heeft gegeten. Op zijn duimpje loodst hij je naar plaatsen op het
meer waar je normaal helemaal niet aan denkt op zo’n groot meer. Elk gaatje
en plantje weet hij te vinden(als een boer in ieder geval niet zijn bomen
omkapt….). Als je naar Killaloe/Ballina gaat om te vissen op het grote meer
Lough Derg, neem zeker Ferdinand mee!!!!
De laatste is
Patrick van der Lans:
Deze jongeman van 33
lentes heeft van de drie de minste ervaring van het stel, maar is van top
tot teen leergierig. Hij viste al langer maar niet gericht op snoek, vandaar
de soms onervarenheid. Nu hij het snoekvissen redelijk onder de knie heeft
is hij verkocht aan Ierland! Deze jongeman is ook getrouwd en heeft twee
dochters, een van 3 en een van bijna 1 jaar.
Zou ik bijna iemand
vergeten:
Ursula Quinn, onze
hostess deze reis. Zonder haar gastvrijheid en zorgzaamheid zou het nooit
zo’n mooie week zijn geworden. Lekker ontbijt, heerlijke lunchpakketten en
elke keer een goed humeur brachten deze week weer tot een onvergetelijke.
Dag 1: het vertrek;
Zondag 21-07-2002
was het dan zover. We gaan naar Ierland, we gaan naar Ierland!!!
Het enige nadeel van
het boeken bij Ryan-Air was dat we helemaal naar Charleroi moesten rijden.
Dit betekende dat we om ongeveer 08.00 uur vertrokken uit Sassenheim om op
tijd te zijn voor het inchecken in Belgie. Vertrektijd was om 14.00 vanuit
Charleroi dus om 12.00 uur moesten we er zijn. Wachten wachten wachten, want
uiteraard waren we veel te vroeg. Afijn 14.00 vertrok het vliegtuig en waren
we op weg naar Shannon Airport. Om ongeveer 14.30 uur landden we op Shannon
alwaar we een taxi hadden gecharterd om ons voor 48 Euro naar onze
verblijfsplaats zou brengen. Een krap uur later waren we in Killaloe,
Kincora house B&B om precies te zijn. We werden alleraardigst verwelkomd
door Ursula, onze hostess voor deze week. Ze zou direct Ferdinand bellen om
ons te ontmoeten, en het een en ander te bespreken voor deze week en een
beetje bij te praten over vangsten en hoe het bij ieder thuis gaat. Na onze
spullen uitgepakt en onszelf opgefrist te hebben togen wij naar een voor ons
bekend adres, Galloping Hogans. Honger, dat hadden we wel zo onderhand. En
dorst ook. Dag 1 zit erop, bijna dan, want het was weer eens gezellig bij
Galloping Hogans. Morgen vissen………..
Dag 2: vissen;
Eindelijk, doen waar
we voor gekomen waren. Snoeken in de grootste zin van het woord. We hadden
met Ferdy afgesproken om 09.00 uur bij de brug over de rivier de Shannon.
Hij nam ons mee naar een plek aan de overkant om de boot te water te laten.
Na alle spullen te hebben ingeladen ging de eerste visdag van start. Vol
goede moed tuigden we de hengels op en togen naar de eerste stek. Met
jerkbaits vissen hadden we eigenlijk nog niet echt uitgeprobeerd, daar het
trollen ons negen van de tien keer goed afging. Maar omdat we toch redelijk
leergierig zijn hadden we al wat van dit kunstaas aangeschaft, zodat we niet
helemaal onbeslagen ten ijs zouden komen. De eerste stek; Na het verlaten
van Shannon River direct links tussen het riet en de blauwe boei, een
prachtig plantenbed, die we dus goed in de gaten moesten gaan houden op de
dagen dat we zonder Ferdy zouden gaan. Na een drift of drie hielden we deze
stek voor gezien en gingen door naar Two Mile Gate, een klein stukje varen
van onze eerste stek. Goed opletten waar Ferdy de planten zag staan en
rekening houden met de windrichting voor een optimale drift. Het was ons
bekend dat dit niet bepaald een optimale tijd was om veel aanbeten te
krijgen maar als je bij de pakken neer gaat zitten vang je zeker niets! Elk
stukje van elk opvolgend plantenbed werd nauwkeurig uitgekamt, telkens weer
na drie of vier driften snel verkassen naar een vers stukkie. Een misser,
shit da’s balen, zeker als de aanbeten al zo gering zijn!! Maar er is hoop,
een aanbeet gehad en een volger geeft toch weer moed dat er wat gevangen
gaat worden. Even na twaalven ’s middags, een verre worp over het plantenbed
en knal, net aan één tik gegeven en een snoek vergist zich. Een flinke dril
volgt, alhoewel je het drillen tot een minimum moet beperken in de zomer,
anders komt de Esox Lucius flink wat zuurstof te kort op het moment van
vrijlaten. Na een korte tijd komt de snoek bij de boot, Ferdy haalt hem/haar
in de boot doormiddel van de kieuwdekselgreep, snel opmeten en foto’s maken
en gelijk weer terug het water in, dat is toch altijd het beste voor de
snoek. Gevangen op de M’aadvis, baarskleur, een perfect stuk jerkbait. De
eerste was in de boot, 92 cm schoon aan de haak en een hele mooie tekening
op de rug! Keurig onthaakt door de meester himself en met een minuut of tien
hooguit vijftien lag de snoek alweer in het water. Onze kennis over de
levenswijze werd deze week weer eens flink op pijl gebracht door Ferdinand
die wat ons betreft voor de Ierse snoek de ongekroonde koning is. Als je nog
zoveel over de snoek gelezen hebt, kun je van hem nog een hoop leren! Op
naar de volgende stek. Het leek of de bijt-periode was begonnen en daar
moesten we nu dankbaar gebruik van gaan maken door heel frequent in te
blijven gooien. Niet zonder resultaat, Ferdy krijgt een beuk op zijn Jerk
hengel en het blijkt geen kleintje. Zoals al eerder verteld, kort drillen,
ook om te zorgen dat ze niet terug de planten in zwemmen en zich kunnen
bevrijden van de jerkbait. Eenmaal in de boot, snel onthaakt en gemeten; 101
cm, de eerste meter was een feit en het was een mooie. De bijtperiode was
volop aan de gang dus snel weer te water en laten zwemmen, na uiteraard de
nodige plaatjes geschoten te hebben. Nog een drift op dezelfde stek leverde
niets op dus op naar de volgende. Twee snoeken in een tijdsbestek van nog
geen uur, geen slecht begin van de vakantie! Je moet er wel wat voor doen,
maar dan krijg je ook wat! De volgende stek wierp ook zijn vruchten af. Pat
Sluijm was volgens de regel aan de beurt om een snoek te vangen. Bang,
voelde hij aan zijn stok van 270 cm!! Ook dit is geen kleintje hoor ik Ferdy
roepen. Snel de hengels indraaien om de dril goed te kunnen laten verlopen.
Eenmaal bij de boot heeft Ferdy de bun volgegooid met vers zuurstofrijk
water om de gevangen snoek wat rust te gunnen. Wat opvalt aan de gevangen
snoeken tot dusver is dat ze onder de vlooien/luizen zitten. Ze leven in
deze tijd van het jaar tussen de planten dus springen ze over van plant naar
snoek! Eenmaal weer bij de mensen kan de snoek gemeten worden en op de foto.
De tweede metersnoek van vandaag is een feit. 103 cm en tevens een P.R. voor
Patjo Sluijm!! Keurig cm voor cm verbeterd hij z’n P.R.. De volgende stek
was ook weer bingo, Pat Lans pakte zijn tweede voor vandaag, een kleiner
maatje, maar daarom niet minder mooi. 87 cm is toch een mooi maatje, dacht
ik zo! Kort daarna was het weer Pat Sluijm die een tik aan de hengel kreeg,
mooi beestje van 85 cm was het resultaat. Nog diverse plantenbedden
afgevist, maar niets meer gevangen. Einde visdag een, conclusie; blijf
geconcentreerd ten allen tijden want een misser is snel gemaakt. Vijf
snoeken waarvan twee meters!!! En de nodige volgers en missers. Het was goed
dat Ursula een heerlijke lunch had klaargemaakt, anders hadden we geen tijd
gehad om te eten tussen de middag. ’s Avonds heerlijk gegeten bij Galloping
Hogan’s, waar we tevens het nodige vocht naar binnen goten in het bijzijn
van Ferdy en Evelien.
Dag 3: niets;
Er valt over deze dag
weinig te vertellen. Hooguit dat het altijd wennen is om weer op dat grote
meer alle stekken te vinden met een boot die goed functioneert, maar ook
puur de snelheid mist om snel van A naar B te varen. De plantenbedden vonden
we maar er was hooguit een of twee volgers te bekennen. Dan maar weer over
de dag ervoor hebben en genieten van de vangsten op die dag. Prachtig om zo
bezig te zijn in het Mekka van het snoekvissen. Je geniet met volle teugen
van het prachtige natuurschoon en prachtige snoeken die je vangt. Het grote
verschil met Nederland is dat deze snoek ontaard sterk is, hoe groot ze ook
zijn, je moet alles uit de kast halen om ze de baas te blijven. Het rekening
houden met uitputting bij een lange dril, het rust gunnen na die dril en de
snoek niet te snel weg laten zwemmen, m.a.w het bewust bezig zijn met je
sport en rekening houden met moedertje natuur!! Je ziet wel dat je op een
dag dat je niets vangt toch heel productief kunt bezig zijn. Gelukkig hadden
we een goed vooruitzicht; Galloping Hogans!! Overheerlijke Sirloin Steak van
10 oz en een overheerlijk voorgerecht wat elke keer weer een verassing was.
Ook deze avond hier blijven plakken voor de nodige pints of Carlsberg.
Misschien morgen beter qua vangst………….
Dag 4: bijna niets;
We hadden goed
geslapen en daarbij was de zin om goed te vangen ook weer gestegen in
vergelijking met gisteren. Heerlijk ontbijtje, lekker worden verzorgd door
Ursula, die echt een perfecte gastvrouw is. Buikje vol en vol goede moed
gaan de heren Sluijmer en van der Lans naar de boot om vandaag eens een
super dag te gaan beleven. Het weer werkt mee dus dat kan alvast niet meer
stuk. Twee verkneiterde koppies door het beetje zon wat door de wolken
breekt. Op naar stek 1; de blauwe boei. Ingooien, korte tikjes, gevolgd door
lange trage halen, en weer van voor af aan. Drift na drift proberen we om
het kunstaas zo goed mogelijk door de planten te leiden, zonder resultaat.
Ja hoor een aanbeet, ik dacht dat weer eens vastzat voor de zoveelste keer
aan een plant. Het is een snoek, een kleintje maar het is er een!! Buiten de
boot onthaakt en gezorgd dat het jonge dier weer fris en vrij kon
wegzwemmen. De moed zakte heel langzaam weer in onze schoenen door weinig
aanbeten bij alles wat we probeerden. Dan maar weer naar……….. je raad het al
Galloping Hogans. Morgen gaat Ferdy weer mee, dus is er weer hoop. Ondanks
dat we wisten dat het niet wild zou zijn en dat er geen aantallen gevangen
zouden worden ben je toch lichtelijk teleurgesteld dat er niet iets meer
gevangen word.
Maar goed, morgen
weer een dag………
Dag 5: een nieuwe dag…
Na wederom een
heerlijk ontbijtje en de afspraak om eerder weg te gaan die dag togen we
naar de brug waar Ferdy ons op zou pikken. Dit keer zouden we de boot op Two
Mile Gate te water laten om daarvandaan wat verder het meer op te gaan en
een groter deel van het meer te bestrijken. We begonnen op het verste punt,
vlak bij Holy Island, tegen Mountshannon aan. Er zou hier een mooie stek
liggen met planten en taluten, rotsen en ander gevaar. Als je hier de
bodemstructuur niet goed kent, zal je gegarandeerd een keer op een rots
terecht komen! Het weer was voortreffelijk voor wat betreft het
jerkbaitvissen vanuit de boot. Een straffe wint die de boot goed over de
stek deed driften. Een volger en een misser waren gelijk ons deel, na een of
twee drifts over de stek. Een daarvan was zeker een 110 plusser en de ander
konden we niet goed zien. Een korte tijd later krijgt Ferdy een beste beuk
op de stok, en haakt het beest goed. Een flinke dril was het gevolg en
eenmaal aan boord mochten we vaststellen dat dit een pracht exemplaar was
van 103 cm lengte en in goede gezondheid. Snel weer foto’s genomen en te
water gelaten, een tijd lang tegen gehouden voor de snoek weer wegzwom, dit
om het vermoeide beest weer even op adem te laten komen en zuurstof door de
kieuwen te laten stromen. Een nieuwe drift leverde niets op dus gingen we
verkassen. Even verderop lag een enorm plantenbed met daartussen volgens ons
een groot aantal snoeken. Een van de eerste driften was meteen al raak, Pat
Sluijm haakte een prachtige snoek van om en nabij de 85 cm. Deze grootte van
de snoek geeft al heel goed sport, zeker omdat het water een stuk schoner is
als in Nederland en de omstandigheden voor de snoek hier optimaal zijn.
Foto’s genomen en de snoek weer keurig teruggezet, op naar de volgende
drift. Nu was het Pat Lans die het aan de stok kreeg met een groen monster.
Niet groot maar toch een mooie van 85 cm. Lunchtijd….. Heerlijke broodjes
met gekruid gehakt, een stukje fruit , koffie en een toetje gingen erin als
koek. Honger krijg je als je zo intensief bezig bent. Na de lunch een nieuwe
stek en nieuwe kansen. Het wachten was weer op een bijtperiode, dus een paar
drifts extra konden geen kwaad. En ja hoor, het was wederom Ferdy die een
mooie snoek haakte en deze was ook weer rond de 85 cm. Het leek wel of de
oma’s er niet veel zin in hadden. Maar een paar stekken verder kwam dan toch
weer iets groter naar boven. Het leek in eerste instantie een 90-er, maar
eenmaal uit het water bleek het precies een balk. Patje Lans had 100cm
schoon aan de haak. Ieder had zijn meter gevangen, de week kon niet meer
stuk. Snel gedrild, vanwege de uitputting, de geijkte foto’s en weer snel in
het water. Deze had er duidelijk minder zin in als de andere dus even bij
laten komen, heen en weer halen voor de zuurstofstroom en nog even
tegenhouden voor de snoek uiteindelijk zelf weg zwemt. Met knikkende knieën
en een bonzend hart weer naar de volgende stek. Even voor het einde van deze
visdag ving Pat Lans nog een mooie van de gemiddelde lengte, 85 cm. Toch
weer een geslaagde dag, ondanks de niet te grote aantallen, toch redelijke
lengtes gevangen. Tevens hadden we Ferdy gevraagd morgen nog een dag mee te
gaan buiten de twee dagen die we al geboekt hadden. Geen probleem, de rest
bespraken we onder het genot van een bier en een gezellig muziekje in de
pub. Tot morgen.
Dag 6: wederom geslaagd;
Na het echt Ierse
avondje van gisteren met echte Ierse muziek en dans(en drank)zaten we
lichtelijk bedwelmd nog aan het ontbijt. Met de aankomende avond nog in het
verschiet wisten we dat het een lange zware dag zou worden. Maar goed, Ferdy
loodste ons er wel doorheen. Een ander opstappunt ter hoogte van het
breedste stuk van het meer, om een heel ander stuk van het meer te bevissen
was ons beginpunt voor deze dag. De eerste stek was meteen lachen. Ferdy
wordt niet snel boos, maar wel verdrietig als ze zijn referentiepunten
omhakken!!! De boer word aangeklaagd dus ook dat is geen probleem meer. De
stek werd overigens snel gevonden en dus konden we weer vissen. De wind was
iets minder dan voorgaande dagen, dus minder gunstig om wat te vangen.
Woelig water geeft over het algemeen meer kans dat de snoek toehapt, dan
rustig water. Bij wat wilder water is de kans dat de snoek uit agressie op
je jerkbait duikt aanzienlijk groter dan als het water stil is. De stek zag
er veelbelovend uit maar leverde echter niet meer op dan een volger en dat
was het. De volgende stek was het wel raak, Ferdy mocht er weer een onthaken
die door hemzelf werd gevangen. Een mooie van 98 cm kwam naar boven, na een
redelijk zware dril. Je merkt gewoon dat de Ierse snoek een stuk sterker is
dan zijn Nederlandse familielid. Even wat foto’s en hij/zij kon weer terug
naar de bescherming van de planten. Honger…. Even eten en dan weer door naar
de volgende stek. Tussendoor nog een bakkie koffie, en gooien maar weer. Dit
was een goede stek, Een hoop volgers die je de stuipen op het lijf deden
jagen en een serieuze bijter. Patje Lans mocht er weer een aan zijn lijst
toevoegen. Met 87 cm ook weer aardig aan de maat. Een plantenbed verder was
het Patje Sluijm die weer enige inspanning moest leveren om een goed aan de
maat zijnde Esox Lucius binnen te halen. De gedachten lagen alweer bij een
balk, maar dit bleek een oersterke snoek van om en nabij de 90 cm te zijn.
De laatste die dag werd gevangen door Patje Lans na een volger aan Ferdy
zijn jerkbait. Even laten drijven en licht bewegen en boem, daar was die
dan! Mooi gezicht vanuit de boot, als je een snoek van onderuit op je
kunstaas ziet klappen. Een redelijke 80-er was het resultaat. Een beetje
lullig gehaakt, dus voorzichtigheid was geboden!! Het helpt toch altijd als
je de weerhaken iets in knijpt!!! Voorkomt ook onnodig schade aan de
geliefde snoek! Als je een snoek haakt en je houd de lijn goed strak dan heb
je de helft al gewonnen, en heb je geen weerhaken meer nodig. Terug aan de
kade werden de voorbereidingen getroffen voor de avond die komen ging.
Ferdinand en Evelien zouden ook van de partij zijn. Douchen, vrouwen gebeld
en op naar Galloping Hogans voor wederom een gezellig avondje met live
muziek!!! Uiteraard eerst de overheerlijke Sirloin Steak naar binnen
gewerkt, het feest kon beginnen. Even over tien uur plaatselijke tijd kwam
de ster van de avond, en begon direct de sterren van de hemel te spelen.
Diverse verzoeknummers werden zo uit de losse pols gespeeld, en met een
overschot aan bier meegezongen. Vooral de echte Ierse liederen zorgen voor
een hoop lol als de menig beschonken Ier het uit volle borst probeert mee te
lallen. Een avond om niet te vergeten, de ochtend erna was wat minder……
Zoals de ochtend ervoor merkte je duidelijk dat het laatste biertje van de
avond ervoor er net eentje teveel was. Zo duf als een konijn aan het
ontbijt, spullen pakken voor de laatste dag vissen…..
Dag 7: een mooie afsluiter;
Als we de avond
ervoor hadden geweten dat deze dag een onvergetelijke zou worden dan zouden
we nog een biertje extra hebben genomen. Het begon natuurlijk allemaal niet
zo soepel (oorzaak drank) en de rollen waren deze dag omgedraaid. Patje
Sluijm achter het roer en Pat Lans als mee vissend passagier. De ochtend
verstreek zonder ook maar een aanbeet of volger. Dan maar van de lunch
genieten die Ursula elke dag met heel veel zorg en liefde klaarmaakte. We
gaan toch nog een keer die mooie stek bestoken waar de vorige gasten van
Ferdinand er een van 122 cm hadden uitgetrokken. Ferdy zelf had al verteld
over deze stek, dat er niet veel maar wel groot uit kwam, dus hoopten we
erop dat het ons toch nog zou gebeuren. De eerste drift was meteen raak, Pat
Lans had een klap op zijn hengel. Net over het plantenbed had hij zijn
jerkbait gedeponeerd toen er bij de eerste tik een beuk volgde, de zesde op
de red-head bull van Aad Dam. De eerste snoek deze week was op de M’Aadvis
van Aad Dam. De eerste metersnoek van Pat Sluijm was op de topper van Aad
Dam. Maar goed, weer even terug naar de klap op de hengel. Een patent voor
Pat Lans deze week, daar hij alleen maar ( op die van 100 en 92 cm na) dikke
tachtigers ving. Zo ook deze weer, een mooie van rond de 85 cm. Fotootje zus
fotootje zo en weer snel het water in. Een nieuwe drift een nieuwe kans. We
hadden het nog niet gezegd of boem een beuk bij Pat Sluijm op de hengel.
Aangezien hij viste met een 2.70m stok kon deze wel wat hebben, maar zelfs
nu boog deze hengel heel sterk door. Dit moet een grote zijn riepen we tegen
elkaar. De slip van de molen werd strakker en strakker gezet, maar helpen
deed het niet veel. Telkens als we dachten dat er schot in de zaak kwam ging
deze er weer als een speer vandoor. Eindelijk, we krijgen de snoek bij de
boot. Aan de rug van het beest te zien was het een 110 plusser, en eenmaal
onthaakt en in de boot blijkt dit al gauw bewaarheid. 117 cm schoon aan de
haak!!!! Onze week kan niet meer stuk!!!! En dat op de laatste visdag van
visvakantie Ierland 2002. Het kon haast niet mooier. Met de rillingen nog in
ons lijf togen we naar de volgende stek, die jammer genoeg niets oplevert,
Het loopt tegen etenstijd als we het meer in de lengte gaan oversteken naar
de laatste stek. Door de opstekende wind blijkt dit al een opgave op zich.
Drijfnat komen we aan op de stek met de blauwe boei. De boot vastgelegd aan
de boei en de laatste worpen van de vakantie worden gedaan. En niet zonder
resultaat, Pat Sluijm heeft de eer om de laatste snoek van deze week te
mogen landen. Een mooie van…. Je raad het al, 86 cm. Het was een mooie week
met ups en downs qua vangsten. Aantallen van Pat en Pat zonder de vangsten
van Ferdy meegerekend: Pat Sluijm 6 stuks waarvan 2 meters, Pat Lans 7
stuks, waarvan 1 meter, met alle eer voor Pat Sluijm met 117 cm. De
gedachten gaan al weer uit naar een volgend avontuur in Ierland, hopelijk
snel en met dezelfde hoofdpersonen. Ferdinand, Evelien en Ursula bedankt
voor deze gezellige en geslaagde week Ierland in Juli 2002. Met vriendelijke
groet, The Paddy’s
Patrick Sluijmer en
Patrick van der Lans.
