persbericht
|
Zaterdag 22 november 2008 Dagblad de LimburgerRuilwinkel "Ik wil helemaal geen geld van mijn klanten"
Gerrie bezig in haar tuinBlerick heeft een winkel waar niets te koop isVorig jaar 29 november om precies te zijn, is Gerrie Wilbers uit Blerick stilletjes begonnen met een ruilwinkel. In deze winkel, die 'Van Sinkel' heet, is niets te koop.Rijk zal Gerrie Wilbers niet worden van het
piepkleine ruilwinkeltje dat in haar schuur is gevestigd. In deze winkel is geen
kassa te bekennen, want de eigenaresse wil alles behalve geld van haar klanten.
Ïk wil hier geen geld mee verdienen, heb niet veel nodig om leuk te leven. Het
irriteert me dat mensen alleen maar over geld praten. Daar gaat het mij niet om.
Ik vind dit leuk om te doen. Wie in mijn winkel iets hebben wil, moet iets van
thuis meebrengen om te ruilen". Natuurlijk zijn er het afgelopen jaar mensen
in Gerrie's winkel geweest die toch de beurs wilden trekken. Maar wie haar een
geldbedrag noemt voor een boek, sieraad of stukje speelgoed, vangt bot. Terug
naar huis, nadenken over wat je kunt ruilen en mét ruilwaar terug naar de winkel
is het devies. "De meeste mensen gaan erg respectvol met het ruilen om. Ze komen
meestal met leuke ruilspulletjes, denken echt na over wat ze ergens tegenover
willen stellen. Kijk maar naar deze pop. Die is volgens mij best duur, maar de
vrouw die hem wilde ruilen, wilde er alleen één van mijn zelfgemaakte sieraden
voor." Het is maar één of twee keer voorgekomen dat mensen smerige of kapotte
spullen wilden ruilen. Die zijn geweigerd, maar in principe ruilt Gerrie alles
wat niet gebroken of vies is. "Maar het mag niet te groot zijn, daar heb ik de
ruimte niet voor. Ik kan hier geen bankstel kwijt." Tijdens de ruil wordt niet
naar de waarde van spullen gekeken. Wie met ruilwaar komt, mag uit het complete
assortiment kiezen. Hoewel het echt een piepklein zaakje is, staat er ontzettend
veel. Van een compleet servies tot boeken, langspeelplaten, kleding, tassen,
laarzen, speelgoed, religieuze spulletjes en zelfs een handvol Welpies.
Opmerkelijke ruilobjecten vindt Gerrie zelf de broodbakmachine, een elektrisch
verwarminkje en een tent. Het religieuze schilderij dat op een kast staat, hoort
al vanaf het begin tot het ruilgoed. "Het komt uit de inboedel van mijn
overleden moeder. Met die spulletjes ben ik vorig jaar deze winkel gestart." het
idee om een ruilwinkel te beginnen, lag volgens Gerrie voor de hand. "Ik ben lid
van de LETS-kring (Lokaal Economisch Transactie Systeem) in Venlo, een groep
van zeventig mensen die onderling met gesloten beurzen goederen en diensten
uitwisselen. De één lapt ramen en krijgt er een zelfgebakken taart voor terug,
bijvoorbeeld. Ik vind dat een prachtig systeem. Een ruilwinkel sluit daar op
aan. Het is toch ook zonde om al die goede spullen weg te gooien." In het
afgelopen jaar is er in het zaakje een honderdtal spulletjes van eigenaar
verwisseld. Het klantenbestand is heel divers. Van bijstandsgerechtigden tot
mensen die geld zat hebben, maar het leuk vinden om te ruilen. Mensen die alleen
maar spullen komen brengen, wil Gerrie liever niet. "Wie met iets komt, moet ook
iets leuks mee naar huis nemen." |
|
nieuwsgierig geworden? Kom dan maar vlug kijken!En denk eraan, laat je portemonnee thuis en breng spullen mee die je over hebt!
|