REISVERSLAG

Woensdag 18 augustus jl. heb ik samen met m'n vader en m'n broertje een dagtrip gemaakt met de trein naar Düsseldorf.

's Ochtends zijn we vertrokken naar Kleve, net over de grens bij Groesbeek. Daar hebben we de auto bij het station geparkeerd, om vervolgens de trein naar Düsseldorf te nemen. Het eerste grote probleem was het bemachtigen van een kaartje. Op het perron stonden drie kaartjesautomaten, één met knoppen en twee met touchscreen. Maar helaas, alleen mensen met een IQ hoger dan 160 zullen een kaartje uit dit apparaat kunnen fröbelen. Na veel geram op het scherm moesten we 60 euro betalen voor een driepersoonskaartje. Ook het andere apparaat was naar ons idee iets te duur. Uiteindelijk hebben we gewacht tot het loket open ging en hebben we "mano a mano" een vijfpersoons-dagkaart gekocht voor 26 euro. Hiermee kun je de hele dag reizen in de deelstaat Nordrhein-Westfalen, inclusief andere vormen van openbaar vervoer. Wat ons opviel, is dat alle andere aanwezige personen op het perron eveneens een kwartier op dat zelfde apparaat hebben staan rammen (ook een stel gillende japaners; erg leuk), maar uiteindelijk toch ook bij het loket een kaartje hebben gehaald.


Het station Kleve ondergaat op het moment een opknapbeurt, waarbij een tweede perron wordt aangelegd. Waarom snap ik niet, want er komt hier elk halfuur één trein en elke trein vertrekt binnen een kwartier weer naar Düsseldorf. We zullen zien...


Nadat we noodgedwongen de eerste trein moesten laten vertrekken zonder ons, mochten we mee met deze ouwe rot. De trein bestond uit een 218 diesel (met de mooie schoorsteentjes) en een partijtje Silberlingen. Af en toe zie je nog een Silberling die is ontsnapt aan de kwast met rooie verf en is nog mooi aluminiumkleurig.


Links het enigszins kale interieur voor de machinisten en daarnaast het comfortabele interieur voor de passagiers.


Het begin van de spoorlijn naar Krefeld bestaat nog uit enkelspoor zonder bovenleiding. Soms waan je jezelf ook in vervlogen tijden als je kijkt waar de wissels en armseinen (jaja, armseinen) mee bediend worden.


In tegenstelling tot de harde planken waar je op moet zitten in het tegenwoordige nieuwe materieel, kun je in de oude rijtuigen nog een beetje relaxen op deze uiterst comfortabele banken. Rechts het sporenschema van de regio.

Na bijna twee uur reizen, kwamen we aan op Düsseldorf Hauptbahnhof. Nadat we uitgestapt waren, hebben we eerst even gekeken naar alle treinen die er stonden en ook voorbijkwamen. Zo zagen we aan de andere kant van het station een ICE (1 of 2, ik heb geen idee) voorbijglijden, maar ook een oude 110 e-loc. Onderweg naar Düsseldorf kom je trouwens overal rails tegen. Elk station heeft wel een rangeerspoortje of een klein rangeerterrein. Hoe dichter je bij Düsseldorf komt, hoe meer spoorse activiteiten je zult zien.


De onderdoorgang van het station en rechts een mooie fontein in de stad.

Aangekomen in Düsseldorf zijn we meteen naar de Altstadt gesneld om daar naar binnen te stappen bij de Eurige brouwerij. Achterin de brouwerij is een klein zaaltje gemaakt, waar je het Eurige Alt bier kan proeven (tegen betaling natuurlijk). De procedure is als volgt: je gaat ergens zitten; je wacht een momentje; de ober komt bier brengen. Je hoeft niets te zeggen of vragen; je krijgt gewoon bier. Als je een broodje bockwurst bestelt, krijg je er automatisch een bier bij...fantastisch.


Na het bezoek aan de Eurige brouwerij hebben we nog even een bezoekje gebracht aan de rijnoever. Onder het genot van een Diebels Alt hebben we naar de langsvarende boten gekeken, waaronder deze brandweerboot.

Na al dat bier zijn we even gaan ontnuchteren bij Starbucks. Relaxen in een fauteuil met een mok koffie en iets te stressvolle muziek.

Op de terugweg bedachten we ons dat we ook met de metro naar het station konden gaan. Dus we zijn op de Konigsallee ondergronds gegaan. De metro heet hier de Stadtbahn, omdat het eigenlijk een soort tram is, die ook ondergronds gaat. Achteraf hadden we hier geen kaartje voor hoeven kopen, omdat de DB dagkaart ook geldig is in de Stadtbahn.


Op de terugreis naar Kleve moesten we het doen met een nieuw diesel treinstel: kil interieur, harde houten planken om op te zitten. Persoonlijk heb ik liever zo'n oude diesellok met een paar oude rijtuigen. Wat wel leuk was aan deze nieuwe treinstellen, is het feit dat je in de cabine van de machinist kan kijken.

Teruggekomen in Groesbeek, hebben we de verse bratwurst genuttigd en nagepraat over de reis. Ik hoop dat ik een mooi beeld heb kunnen geven van een kleine spoorse dagtrip.

Michiel