8 december 2003: Uit de stalling!

(klik op de plaatjes voor een vergroting)

Hoera, vandaag is het zover, we gaan eindelijk de CX uit de stalling halen!

Zoals je hiernaast kunt zien, staat de auto helemaal achterin de kippenschuur, de dikke laag stof op de auto laat zien dat-ie er al een behoorlijke tijd staat, 7 jaar om precies te zijn. Het was toendertijd de tweede of derde auto die daar gestald werd (intussen staat de schuur vol met caravans en campers). Ernaast staat een CX Limousine, helaas heeft-ie 7 jaar geleden een pirouette gemaakt op de snelweg, waardoor de neus en linker-achterscherm beschadigd zijn. De eigenaar had moeite om er afstand van te doen, vandaar dat-ie naast de mijne staat. Desondanks is de eigenaar toch wel tot inkeer gekomen, dus de auto staat nu wel te koop, voor de liefhebber zogezegd. Alle te vervangen delen (front, achterscherm, bumper, etc) zijn erbij, dus als iemand interesse heeft, mail me even dan geef ik het door.
Erachter staat trouwens een Alfa GTV, waarop ik nauwelijks roest heb kunnen ontdekken, wat pleit voor de kwaliteit van de opslag, want die Alfa's die roestten toen al in de folder! (ze zijn letterlijk het straatbeeld uitgeroest) :-)

Rechts zie je Herm met z'n fijne vrachtwagentje. Wat is zo'n vrachtwagen toch een geweldig ding. Dikke lier eraan, die desnoods de staalkabel doormidden trekt als het gewicht te zwaar is (is al een keertje gebeurd...). Nooit meer geklooi met een auto-ambulance, waar zo'n Prestige nauwelijks oppast. We zijn met dit vrachtwagentje achteruit tussen de caravans de 70 meter diepe loods ingedraaid, het ging allemaal net.
Eerst de Alfa achteruit getrokken (de achterremmen zaten vast - die kwamen tijdens de laatste halve meter alsnog los). Toen de CX erachter uit, dat ging al wat makkelijker (geen trommels). Toen kwam het grote moment, want de CX moest gestart worden om hem in de hoge stand te kunnen zetten, anders zou ze met de ski's vastlopen op de knik bij het op de vrachtwagen lieren, wat de nodige schade met zich mee brengt. De motor had al 7 jaar niet gelopen, dus Herm had het nodige in de vrachtwagen gegooid om hem weer op te starten, namelijk:

Toen we de motorkap openmaakten bleef de helft van de kapbekleding liggen: een nest muizen had de halve bekleding weggevroten! Tsja, er gaat niks boven een fijn muizennestje van oud frans katoen!
Toen begon het grote opstarten...
Ik had gelukkig ook aan de sleutels van de auto gedacht, dus hop, accu aangesloten, aanvoerslang van de carburator losgekoppeld en de slang met pompje aangesloten, slang in de jerrycan, even pompen, contact aan en starten maar. Die jerrycan met verse benzine, die is heel belangrijk, want na 7 jaar is die oude benzine in de tank echt compleet vergaan... Daar krijg je geen enkele auto mee gestart.
Herm is duidelijk gewend aan het opstarten van oude auto's die lang hebben stilgestaan, want in plaats van maar te proberen en de accu leeg te starten, had-ie de bobine kabel al los getrokken om hem bij het blok te houden, en startte hij heel kort om te kijken of hij vonkte. Helaas, geen vonk. Goed, was te verwachten na 7 jaar. Verdelerkap losgemaakt, zag er picobello uit. Dan maar de bobine spanningsstekker losgemaakt, en even mee tegen het blok geschraapt. Geen vonken, niks. Oftewel, de bobine kreeg geen spanning. Zekeringen waren heel. Toen kwam het heldere moment: "speel eens met de contactsleutel!". En ja hoor, na een paar keer contact aan en uit deed het contactslot het weer, dus was er nu wel 12 volt op de bobine. Helaas nog geen fijne spanning op de onderbreker in de ontsteking. Gelukkig heeft Herm standaard 4 verschillende typen contactpuntjes in z'n vrachtwagen liggen voor DS, en gelukkig passen die ook in een '77er CX. Nadat we die gemonteerd hadden sloeg het motorblok moeiteloos aan! Totale tijd die we intussen verdaan hadden: 15 minuten... Ik was er stil van, en de eigenaar van de kippenschuur was al helemaal verbaasd, want die zag de bui al hangen toen we hem vertelden dat we de auto wel eerst moesten starten... De wagen kwam redelijk vlot omhoog, en gelukkig ging dat niet gepaard met spuitende LHM-leidingen...
Wat een geweldig moment was dat!

Toen de auto op de vrachtwagen gelierd, en voorzichtig weer naar buiten gemanoeuvreerd...
Daar stond ze dan, na jaren eindelijk weer in het zonlicht!

Oei wat was ze smerig. Enorme spinnewebben overal in het interieur, een lichte schimmellaag boven het hoofd van de bestuurder op de hemel liet zien dat de vorige eigenaar waarschijnlijk lang was en veel met z'n haar tegen de hemel had gezeten... De leren zetels helemaal dof geslagen, maar gelukkig nauwelijks schimmel, alleen een beetje onder de armsteun op de achterbank. Na al die jaren is het leer eigenlijk ongelooflijk goed gebleven, geen scheuren, geen gebruikssporen (zelfs niet op de bestuurdersstoel). Ook de deurpanelen zijn nog recht, behalve rechts voor, die is wel behoorlijk kromgetrokken... Dat wordt nog een fijn probleempje.

Direct van de stalling naar de wasstraat!
Kijk, nu glimt de auto tenminste weer. Wat een plaatje!
Helaas zie ik dan ook al gauw dat er qua plaatwerk nog een boel werk aankomt... Er is gebeund aan deze auto, en niet zo'n beetje ook. Je ziet hier bijvoorbeeld al dat de strip op de achterdeur verkeerd om zit...

Bij Herm aangekomen, de auto meteen op de brug gezet voor inspectie. 'ns kijken wat voor vlees we in de kuip hebben...

"'t is wel een golfplaat...", zegt Herm terwijl hij eromheen loopt. En inderdaad, de auto heeft schade gehad op de rechter achterdeur en het achterscherm, en het is niet echt mooi gerepareerd. De vorm is eruit, de prachtige Opron lijnen lopen niet netjes door, waardoor de auto absoluut niet "strak" oogt. Je ziet een dikke kier tussen de achterdeur en het achterscherm. De rechter voordeur heeft ook zo zijn plekken en deukjes. De goudkleur van de voordeur is anders dan die van de achterdeur, en die komen weer niet overeen met de goudkleur van de spatborden... Verder laat de blanke lak hier en daar los. Ook het vinyl dak zit aan de randen los. Maar... nergens nog echt roest te zien (nu nog niet tenminste...). De felsnaden van de deuren zijn nog hard, nergens opgezwollen.
De onregelmatigheden die op de motorkap en het dak te zien zijn is ijs... Het water van de wasstraat is intussen op de auto vastgevroren in mooie ijsbloemen (het vriest 3 graden buiten).
Je ziet hier goed hoe de Prestige verlengd is ten opzichte van de berline. Het achterscherm is iets langer tussen het wielafdekplaatje en de deur, het plaatje waar "Prestige" op staat is tussen het achterraampje en het deurraam is groter, en overlapt ook niet het achterraampje (zoals op de latere berlines). Verder zie je dat de achterdeur langer is.

Hier zie je iets beter hoe de achterdeur eruit ziet. Flinke bobbels in de deur. "'t is net de Rocky mountains" zegt Herm laconiek. Ook het achterscherm tussen wielafdekplaat en deur is gebobbeld. Waarschijnlijk een flinke schade geweest die amateuristisch is gerepareerd.

Deze ietwat onduidelijke foto (ik bibberde denk ik nog wat na van de kou tijdens het maken van de foto's) is een closeup van het achterraampje boven het achterscherm. Nog een reden om geen vinyl op je dak te lijmen. Dit is wat er gebeurt als er water onder het vinyl kruipt. Roest. Normaal zie je een CX hier van binnenuit roesten, maar dit komt echt van buiten.

De linkerkant van de auto. Ook hier is het plaattechnisch geen wonder. Het lijkt hier beter dan dat het is op deze foto. Het achterscherm is gelukkig wel helemaal gaaf en deukloos, maar de linkerachterdeur is afgeschreven. Er zitten een aantal vervelende (moeilijk te zien op deze foto) deuken in, met als lastigste eentje die over de twee bovenste "Opron" lijnen in de deur loopt. Verder is de onderste lijn in de deur nauwelijks meer te vinden onder het plamuur. Hiervoor zal ik een andere deur moeten zoeken, want dat kost waarschijnlijk een stuk minder moeite dan om dit strak te krijgen. De voordeur is nog wel redelijk. Ook hier, geen roest in de felsranden, ook niet op de randen waar de raamsponningen op de deur aansluiten (die zijn zelfs niet ingescheurd). Het voorscherm is ook niet strak en staat bol van de plamuur.

Ook hier roest onder het vinyl. Gelukkig pook ik hier met een schroevendraaier nog nergens door het plaatwerk heen, dus het valt nog mee.

Oh wat heb ik een hekel aan vinyl. Dit is de verrassing wanneer ik het onderste (loshangend) eindje vinyl omhoogtrek. Dat groenige is trouwens van de lijm waarmee het vinyl vastzat.Je ziet hieronder ook de originele donkergrijze lak. Dat wordt nog een fijn plekje om te repareren. Dit is trouwens een beruchte plek voor CX-en van voor 1980. Gelukkig zijn de raamhoekjes nog nieuw te krijgen.

update: Marc Boncz maakte in de CX-NL yahoogroup een opmerking hierover:

"Het roesten van de voorruithoeken is geen gevolg van het vinyl, maar iets wat alle Prestiges hebben. Door de andere raampees trekt het ruitrubber iets op in deze hoeken bij Prestiges, waardoor er water in de hoeken blijft staan (Prestiges hebben ook altijd standaard wat witte uitslag in deze twee hoeken van het laminaatglas)."

Dan gaat de brug omhoog, om de onderkant eens te inspecteren. Ik maak me klaar voor het ergste (verrot chassis). De eerste indruk ziet er ook roestbruin uit, maar dan kijk ik beter en zie ik dat al het roestbruine dat zichtbaar is alleen veroorzaakt wordt doordat de body-schutzlaag is losgekomen, het is slechts wat vliegroest. Alles wat ik zie is hard en stevig. De ski's zijn niet vervormd door fout opkrikken, zelfs het subframe voor is nagenoeg niet verbogen onder de motor. Dit is positief!
We lachen om de nieuwe uitlaat, het stickertje zit er nog op van nieuwheid, maar de uitlaat is doorgerot door het lange stilstaan...

De onderkant van de auto vanaf de voorkant gefotografeerd. Dat ziet er allemaal prima uit. Een glimmende lekvrije motor! Ongelooflijk! "Dit kan niet! Er moet iets rot zijn aan die auto! Het is tenslotte een CX! Ik moet ergens mijn schroevendraaier doorheen kunnen prikken!" roept Herm.

Hier twee fotootjes van de dorpels. Er zijn wel roestplekken te zien, maar ze zijn nog nergens echt goed door. Wel bladdert de lak eraf.

Close ups van de dorpels bij de achterwielen. Dit zijn de enige plekken die al bijna beginnen door te rotten, maar ik krijg de schroevendraaier er nog niet doorheen... Toch zullen we hier uiteraard wel slijpen en plaatjes inlassen. Dit zijn beruchte plekken...

Close ups van de dorpels en voetenbak bij de voorwielen. Dit zijn beruchte plekken voor de CX, maar hier ook niets dan wat afbladderende lak en vliegroest, maar niks te vervangen...

Nou, het valt mee en het valt tegen... De onderkant van de auto is keihard, op twee plekkies na op de dorpels achter, maar het plaatwerk is een tegenvaller. De motorkap heeft de bekende "opgezwollen wenkbrauwen" (roest boven de koplampen) en bij de kachelinlaat, en staat uiteraard open aan de rechterkant. De achterklep heeft opgezwollen felsnaden en roest van binnenuit, die is ook afgeschreven. De deuren en schermen hebben allen deuken en/of slecht gerepareerde schades, behalve het linker achterscherm... Verder nog die plekken onder de voorruit en bij het achterruitje rechts...
Morgen gaan we beginnen aan het kaalmaken van de carrosserie...