(klik op de plaatjes voor een vergroting)
yippie!
Vandaag begint het echte werk. Alle sierstrips, bumpers, daklijsten, klinken
enzovoorts moeten van de auto af, zodat we kunnen schuren, strakmaken en gereedmaken
voor het spuiten. Ik heb nog niet besloten of ik de motor eruit haal voordat-ie
naar de spuiter gaat, maar ik denk het wel, want dan kan de motorruimte ook
gespoten worden.
Ik begin met het demonteren van de koplampen en bumpers. Herm heeft nieuwe spuitbussen
met Bio-alcohol, die werken geweldig op verroeste bouten. Enigszins sceptisch
begin ik de verroeste vleugelmoeren van het luchtfilterhuis ermee in te spuiten
(ik ben nog iemand die denkt dat er niets boven WD40 en een staalborstel gaat).
Terwijl het spul inwerkt klik ik de koplamp los (lastig, die onderste koplampverbinding,
die hebben ze bij latere CX-en naar boven verplaatst. Nu snap ik waarom...).
Daarna probeer ik met een tang de vleugelmoertjes los te maken, en warempel,
ze springen direct los, en ik draai met twee vingers zo de vleugelmoeren van
de zwaar verroeste tapeindjes af!!! De roest verpulvert gewoon tot poeder! ("Dit
is ongelooflijk Jim, moet je zien, die roest verdwijnt zomaar als sneeuw voor
de zon!! Ja Joe, 't is geweldig!!! Bel nu ...") Het luchtfilterhuis moet
eruit om bij de bouten van het zijbumperdeel te komen. Ik gebruik nu overal
de bio-alcohol, en zowaar, zelfs de bouten waarmee de bumpers vastzitten, die
je of kapotdraait, of met slijptol te lijf moet, springen gewoon los, waarna
ik ze met gemak zo losdraai. Wat een wondermiddel.
Update: de bio-alcohol heet "Rapid Plus" en wordt door de duitse firma Technolit GmbH gemaakt. Voor meer informatie over het product kun je hier kijken.
Intussen
heeft Herm de rechterkant van de auto al van sierstrippen ontdaan en de achterdeur
eruitgeschroefd. De sierstrippen op de deuren zitten met dubbelzijdig plakband
vast, die steek je los met een plamuurmes, en als het moeilijk gaat (zoals altijd
in een koude garage) gebruik je de fohn om de boel een beetje warm te maken,
zodat niets breekt en de strippen makkelijk loskomen. Gelukkig geen verborgen
verrassingen onder de roestvrijstalen dorpelstrips.
Herm
is hier de lak van de deur af aan het schuren met de schuurmachine, je ziet
hier duidelijk de "Rocky mountains". Moeilijk te zien op de foto's
maar een vorige eigenaar heeft ergens tegenaan gezeten waardoor hij de strip
in de deur heeft gedrukt, en de deurklink ervanaf gerist (vandaar dat langwerpige
gat waar de deurklink heeft gezeten). Dit gepaard met ferme deuken eronder (de
kenner herkent de diepe deuk wel aan de linkerkant op striphoogte). Zo te zien
is er flink gehamerd op de deur. Dit is heel moeilijk om uit te deuken, want
je kunt niet goed in de binnenkant van de deur om deuken naar buiten te slaan.
Degene die deze schade heeft gerepareerd heeft het zich dan ook niet al te moeilijk
gemaakt, n heeft nadat-ie alles ietwat teruggemept had de deur maar volgestort
met plamuur.
Het
achterscherm was ook een groot heuvelland, daarom besluit Herm om in plaats
van al die deuken uit eruit te halen, het gedeelte er maar gewoon uit te slijpen
en een nieuw stuk plaat ervoor in de plaats te lassen, dit kost een stuk minder
tijd en is makkelijker strak te krijgen. iteraard kunnen we natuurlijk het hele
scherm vervangen, maar dat is nogal wat werk, plus de kosten van een nieuw scherm.
p de foto zie je dat het stuk er al uitgeslepen is, maar ik heb het voor de
foto even teruggezet.
De
achterkant van het stuk dat eruitgeslepen is. Alle lichte punten die je ziet
zijn plaatsen waar de voorgaande plaatwerker door middel van trek ereedschap
de deuken eruit heeft proberen te halen (je kunt er van binnenuit niet bij vanwege
het binnenscherm). (de voetstappen op het stuk plaat ijn van ons, het heeft
daarvoor op de vloer gelegen :-) )
Het
stuk is er nu uit, je ziet het binnenscherm en de bout waarmee je de wieldekplaat
vastzet.
Het
vervangende stuk is uitgeknipt en gebogen. Herm past en meet of het goed is
uitgeknipt en in de juiste bolling is gebogen.
Hier
is het nieuwe stuk met enkele lasjes vastgezet. Nu kunnen we nog meten of het
goed aansluit en de juiste vorm heeft.
Het
stuk is afgelast en gedeeltelijk ook al afgeslepen (onderaan zie je de uitstekende
lasnaden nog). Het lijkt alsof het even zo gedaan is een stukje plaat in een
auto lassen, maar zo makkelijk is het niet, want als het plaatmateriaal te heet
wordt tijdens het lassen, gaat het uitzetten en duwt het deuken in de plaat.
Waar je ook last van kan krijgen is zo'n "blob" plek, als je daar
iets te hard tegenaan duwt "blobt"-ie meteen naar binnen en weer terug.
Het is dus zaak om met engelengeduld puntje voor puntje de plaat vast te lassen,
en zorgen dat-ie niet warmer wordt dan nodig. Dit stuk is behoorlijk netjes
gegaan, er zitten zichtbaar geen deuken in, maar als je met de hand voelt zitten
er nog 2 hele lichte deukjes van het uitzetten in de plaat. Die trekken we eruit
met een speciaal pennetje dat lichtjes op de deuk wordt gelast, en vervolgens
met een trekker voorzichtig wat naar buiten wordt getikt, om vervolgens het
pennetje van de plaat af te breken. De rest wordt bij het strakzetten wel weggewerkt.
Het is in ieder geval nu vele malen beter dan het heuvellandschap waar het voor
in de plaats kwam... Al met al heeft het nog geen uur geduurd voordat het nieuwe
stuk erinzat. Als we de deuken uit het originele stuk hadden moeten kloppen
waren we nu nog bezig geweest.
Het
is tijd om de boel af te gaan werken. Herm brengt hier aluminiumplamuur op,
waarmee de lasnaad wordt weggewerkt en de uiteindelijke precieze vorm wordt
gemaakt. Dit is het zogenaamde "strakzetten". Aluminiumplamuur heeft
een vrij groffe structuur en heeft als voordeel dat het erg stevig hecht aan
de ondergrond. Het is wel moeilijker te verwerken, en door de flinke hechting
ook lastig te schuren (je blijft schuurbladen vervangen...). Het is uiteindelijk
de bedoeling om zo weinig mogelijk plamuur op de auto te laten zitten. Hoe meer
plamuur, hoe meer kans dat het weer loslaat, met alle gevolgen van dien. Ook
heb je kans met warm en koud weer dat het loslaat, door de verschillende uitzettingscoefficienten
van metaal en plamuur. Hoe dunner hoe beter dus. Vandaar al het werk om uit
te deuken of nieuwe plaat in te lassen. Ondertussen gebruik ik de fohn om het
plamuur en het plaatwerk warm te houden, want het is eigenlijk te koud in de
garage om te plamuren. Met de fohn gaat het prima. Als deze laag droog is (duurt
ongeveer 15 minuten) kan met grof schuurpapier (korrel 40) op een grote "rasp"
de uiteindelijke vorm en bolling in het scherm geschuurd worden. Uiteindelijk
wordt zo de meeste plamuur weer van het scherm afgeschuurd. Het lijkt op de
foto alsof het er heel dik opzit, maar hier zit het ongeveer 1 mm dik opgesmeerd
(en moet er dus ook nog grotendeels af worden afgeschuurd).
Omdat
aluminiumplamuur vrij grof van structuur is, heeft Herm er een laag fijnplamuur
overeengezet, waarmee de uiteindelijke gladde afwerking kan worden verkregen.
Daarna spuit hij er een heel lichte nevel van zwarte lak overeen en begint te
schuren. Die nevel zorgt ervoor dat je kunt zien waar je geschuurd hebt en waar
niet. Hiermee zie toch de hoogte verschillen in je werk. Op de tweede foto zie
je het uiteindelijke resultaat voor vandaag. Morgen zal er nog wel een tijdje
aan geschuurd worden totdat het echt helemaal strak is, waarna de randen zullen
worden afgewerkt. Desondanks zie je duidelijk dat de mooie ronde vorm van het
scherm netjes terug is in de plaat (in plaats van de alpen die er daarvoor inzaten).
Uiteindelijk zit er na het schuren op de ergste, diepste plaatsen nog steeds
minder dan een millimeter plamuur, wat voor mij prima is.
De
deur is intussen ook verder uitgeklopt en getrokken, strakgezet en geschuurd.
Zo ziet het er alweer een stuk beter uit!
Terwijl
Herm aan het achterscherm en de deur werkt heb ik ook niet stilgezeten: de andere
kant van de auto is nu ook kaal en ik heb het vinyl van het dak afgetrokken
(het zat hier en daar nog behoorlijk vastgelijmd). De lijm is groen, maar onder
de lijm zit alleen maar lichtgrijze grondlak. Citroen heeft het dak van de auto's
blijkbaar niet met de uiteindelijke lak gespoten (scheelt natuurlijk een boel
lak, zo'n lang dak). Overal waar het vinyl los heeft gezeten is (vlieg)roest
te zien. Verder nog iets grappigs: de twee lijnen midden over het dak geven
aan dat Citroen toendertijd nog geen aparte dakplaten had voor de Prestige,
maar gewoon berline daken gebruikte, waar ze een stuk tussen zetten! De latere
Prestiges met verhoogd dak hebben wel hun eigen volledige dakplaat uit één
stuk. Je ziet ook precies dat dit stuk overeenkomt met de extra voetenruimte
achterin. Het stuk zit volgens mij gelijmd en misschien gepuntlast, en is met
kit afgewerkt, waarna het vinyl eroverheen zit. Als je lak over kit heenspuit
blijf je het zien, dus volgens mij heeft Citroen toendertijd alleen maar vinyl
daken geleverd op het eerste modeljaar Prestige. Of ze wisten heel vroeg welke
auto in het productie proces een vinyl dak kreeg, en werkten ze daarom de naden
van zo'n auto niet echt af...
Voor mij is het in ieder geval een vervelend probleem, want ik wil geen vinyl
meer, dus ik moet de naden afwerken. Het vervelende is dat het dak niet echt
stijf is, ik kan dus niet zomaar even de naad dichtplamuren, dat zou na een
tijdje gaan loslaten door krimpen en uitzetten. Dichtkitten is geen optie, dat
blijf je onder de laklaag zien. Lassen gaat ook niet, want dan krijg je dikke
bobbels en deuken in het dak, door de hitte die je in de plaat brengt. Blijft
nog over de naad met tin te dichten, maar zelfs daarbij hou je het risico dat
je teveel hitte in het dak brengt, waardoor het toch gaat bobbelen...
Hier zie je duidelijk dat er alleen kit in de daknaden zit...
Goed, ik heb de knoop doorgehakt, we gaan proberen de naden te vertinnen. Hier
heeft Herm een stukje geprobeerd (ook voor hem is het de eerste keer dat-ie
zo'n lange naad in één keer zonder al te veel hitte moet vertinnnen).
Het tin is makkelijk te schuren om het gelijk te krijgen met de rest van het
dak. Voor zover te zien en te voelen heeft het dak letterlijk geen krimp gegeven,
dus dit lijkt de goede methode. Na het schuren van het tin werken we het af
waarschijnlijk af met een spuitplamuur. Nou, het was een lange dag vandaag,
we zijn een eind opgeschoten...
Morgen
gaat het weer verder...