Tesla's literaire pleitbezorger, de schrijver Julian Hawthorne, theoretiseerde zoals Charles Fort en Konstantin Tsjolkovski (1857 - 1935) -die bijna gelijktijdig hun theoriën formuleerden over buitenaardse beschavingen die de aarde bezochten- een opmerkelijke mogelijkheid. Na Fort en Tsjolkovski zou de inhoud door de ufologen en de contactees vanaf de vijftiger jaren bijna letterlijk worden herhaald: "Kennelijk hebben wezens van Mars en andere oudere planeten al jarenlang onze aarde bezocht en vol aandacht de ontwikkeling van de Aardse beschaving gevolgd, onophoudelijk rapporterend dat wij nog niet klaar voor hen waren. Met de geboorte van Nikola Tesla kwamen de zaken er echter anders voor te staan. Het is mogelijk, waarom niet, dat wezens van andere sterren richting geven aan zijn geestelijke en wetenschappelijke ontwikkeling..."

Maar had Tesla ook werkelijk intelligente signalen ontvangen, of verkeerde hij slechts in de veronderstelling? Een medewerker van het Tesla Museum in Colorado Springs vertelde me echter dat het officiële standpunt van de Tesla Society is dat Tesla een signaal ontving dat leek op een intelligent signaal, maar het niet was: "Waarschijnlijk ontving hij een signaal dat werd teruggekaatst door zoiets als de Van Allen Gordel, en dat later foutief geïnterpreteerd werd als een intelligent signaal... Aan de andere kant, als er iemand was die contact had kunnen maken met een buitenaardse beschaving, dan was het natuurlijk Tesla."

Hoe dies ook zij, om Trinkhaus te citeren, Tesla's toren werd zijn Waterloo. Het grandioze project zou nooit voltooid worden omdat John Pierpont Morgan, de schatrijke financier van het project op het laatste moment verdere finciële steun staakte. Toen het nieuws op Wall Street bekend raakte, durfde geen andere financier het project te ondersteunen. Het gevolg was dat een essentieel onderdeel, de zender, niet gebouwd kon worden en het project staakte. Abramovic stelt dramatisch dat na die bijzondere nacht waarin hij zijn Wardenclyffe-toren één keer testte, Tesla het laboratorium zonder duidelijke aanleiding verliet. Hij liet alles onaangeroerd achter en nam zelfs zijn aanteke­ningen en schetsen niet mee. "Voor zover bekend heeft hij nooit meer een voet in Wardenclyffe gezet, hij heeft de toren nooit meer bezocht, hij is zelfs nooit meer in die streek geweest", besluit Abramovic.

Wardenclyffe Toren, detailopname

Tesla gaf het bezit van de toren aan het management van het Waldorf Astoria hotel waar hij resideerde, om zijn schulden te kunnen betalen. Op 4 juli 1917 werd de Wardenclyffe-toren met springladingen opgeblazen door de Smiley Steel Company. Een inwoner van Shoreham, Robert Oliver, herinnert zich die gebeurtenis nog goed: "Ik herinner me dat ik op een heuvel stond in 1917 toen Tesla's toren naar beneden gehaald werd. De toren kwam niet meteen bij de eerste poging neer. Later waren ze succesvol."

Nadat Tesla Shoreham voor New York had verruild, ging Oliver wel eens kijken in het lege gebouw: "Ik ben geen technisch mens, maar we plachten wel eens te spelen in één van zijn laboratoria toen het leegstond. De hele muur was bedekt met glazen buizen in alle mogelijke patronen. Veel ervan was gebroken door stenen."

De affaire met de Wardenclyffe-toren bleek ook voor Tesla een breekpunt in zijn carrière. Daarna schijnt hij niet meer dezelfde te zijn geweest. Zijn patentaanvragen liepen terug en uiteindelijk schreef de pers nog slechts over hem op zijn verjaardagen, waar hij aan de verzamelde journalisten fantastische verhalen vertelde over uitvindingen waarvan hij niet eens meer de moeite nam om er proef- en patentmodellen van te bouwen en die hij allemaal in zijn geest had voorzien. Eén ervan heeft Tesla-onderzoekers en ufologen bijzonder geprikkeld; zijn bewering een 'dodende straal' te hebben uitgevonden. Op 11 juli 1934 publiceerde de New York Times een artikel met de kop Tesla op 78-jarige leeftijd heeft dodende straal. Uitvinding sterk genoeg om 10.000 vliegtuigen 375 kilometer ver weg te vernietigen.

Het nieuws was spectaculair genoeg om de Nederlandse pers te bereiken. De Arnhemse Courant publiceerde een dag later een bericht met de sinistere kop De doodende straal. Uitvinding naar de ontwapeningsconferentie.
Het artikel luidde: "In sensationeelen vorm publiceeren verschillende bladen een onderhoud met dr. Nikola Tesla, die in breede kringen bekend is geworden door de naar hem genoemde stralen en door zijn uitvindingen tot betere exploitatie van den electrischen stroom. Dr. Tesla beweert, dat het hem gelukt is, zg. doodende stralen met behulp van een soort electrisch geschut zoo aan te wenden, dat vliegtuigen en troepen op een afstand van 250 mijl vernietigd kunnen worden. Slechts de allersterkste stalen pantsers zijn volgens Tesla in staat, weerstand te bieden aan de stralen, waarmede gericht kan worden op ieder voorwerp, dat in den verrekijker zichtbaar wordt. Om deze doodende stralen voort te brengen, is een spanning van 50.000.000 volt noodig. In hoofdzaak moet daarvoor een toestel worden vervaardigd, waardoor de stralen kunnen worden uitgezonden in de vrije lucht, inplaats van in het luchtledige, zooals tot dusverre noodig was. Verder is de opwekking van enorme energiën noodig. Dr. Tesla, die reeds 77 jaar oud is, is voornemens zijn uitvinding voor te leggen aan de ontwapeningsconferentie van Genève."

Nu was 10 jaar daarvoor in de pers ook al sprake geweest van spectaculaire dodende stralen. Zo stond in de New York Times van 21 mei: "Parijs, 20 mei - Als het vertrouwen van Grindell Mathew, uitvinder van de zogenaamde 'diabolische straal', in zijn uitvinding gerechtvaardigd is, kan het mogelijk worden een heel leger inactief te maken, iedere aanval van vliegtuigen op een stad te vernietigen of een gehele vloot te verlammen die op een bepaalde afstand van de kust ligt door onzichtbare stralen."

Harry Grindell-Matthews, zoals zijn naam feitelijk gespeld werd, verklaarde dat zijn vernietigende stralen over een afstand van zes kilometer zouden werken en dat de maximum afstand voor een dergelijk wapen 9 tot 12 kilometer was. "Er is bericht over tests waarbij de straal gebruikt is om automotoren te stoppen door de actie van de magneten te onderbreken en er wordt gezegd dat een hoeveelheid buiskruit op een afstand van 10 meter door de stralen tot ontploffing werd gebracht."

In een aantal berichten van ufo-waarnemingen wordt telkens weer melding gemaakt van vliegtuig- en automotoren die niet meer functioneren zoalng als een ufo in de directe nabijheid is, wat een interessante overeenkomst lijkt met de beweerde eigenschappen van Grindell-Matthews' straal. Zeven dagen later publiceerde de New York Times een bericht over de ontwikeling van een dergelijke straal in de Soviet Unie: "Nieuws is uitgelekt uit Communistische kringen in Moskou dat achter Trotski's oorlogzuchtige uitlatingen een electromagnetische uitvinding van een Russische ingenieur Grammachikoff verscholen gaat, voor het vernietigen van vliegtuigen. Tests met de vernietigende straal waren vorig jaar in augustus begonnen met behulp van Duitse technische experts. Een grote demonstratie bij het vliegveld van Podosinsky in de buurt van Moskou was zo succesvol dat de Revolutionaire Militaire Raad en het Politbureau besloten genoeg electronische anti-vliegtuigstations op te richten om daarmee gevoelige gebieden in Rusland te beschermen. Gelijksoortige, maar meer krachtige, stations zouden gebouwd worden om het electrische mechanisme van oorlogsschepen onklaar te maken. De commandant van de Russische luchtstrijdkrachten, Rosenholtz, was zo onder de indruk van de demonstratie met het straalwapen dat hij voorstelde de activiteiten van de luchtmacht op te schorten, daar de uitvinding een grote luchtvloot voor defensiedoeleinden overbodig maakte."

Misschien was dit bericht een propagandastunt, want toen jaren later Hitler's legers bij Operatie Barbarossa de Soviet Unie binnenvielen, werd er geen gebruik gemaakt van dergelijke allesverzengende dodende stralen.

Toen Tesla in 1934 verklaarde een dodende straal te hebben uitgevonden, publiceerde de wereldpers getrouw zijn beweringen. Tesla werd immers nog steeds beschouwd als een, zij het ietwat excentriek en vooral onbegrijpelijk, wetenschappelijk genie. De controverse laaide op. Zo plaatsten de Arnhemse Courant en de Telegraaf op 18 juli 1934 een bericht waarin stond dat een zekere professor Darsonval in Parijs Tesla's beweringen had tegengesproken, terwijl hij het bestaan van zo'n straal echter niet ontkende: "Prof. Darsonval verklaart, dat de geleerden weliswaar weten dat een dergelijke straal bestaat, doch hij is nog niet ontdekt... dat de straal nooit een aanvalswapen zal kunnen zijn, aangezien groote electrische centrales noodig zijn om hem op te wekken; wel zal het mogelijk zijn, hiermede het land tegen elken aanval te verdedigen. Het moet zelfs mogelijk zijn 10.000 vliegtuigen tegelijk ermee omlaag te halen..."

Twee dagen later werd Tesla's portret in de Arnhemse Courant geplaatst met als onderschrift: "De Amerikaanse uitvinder en ontdekker van de doodende straal, waardoor op een afstand van 400 kilometer legers en vliegtuigen vernield kunnen worden." Meer dan een jaar later bleek het onderwerp nog steeds de kranten te halen; op 16 november 1935 verscheen een artikel in de Arnhemse Courant waarin stond dat een professor Dr. Thomas Readlee op een wetenschappelijk congres in Baltimore had verklaard dat hij "in samenwerking met verschillende andere geleerden" een dodende straal had uitgevonden: "Bij de vinding wordt gebruik gemaakt van een electrostatisch veld, begrensd door twee electroden".
Vier maanden later, op 28 maart 1936 zou dezelfde krant een klein berichtje publiceren dat het nu ook een Argentijnse ingenieur gelukt was een dodende straal te construeren: "Deze straal zou... bestaan uit een 'onzichtbaren muur' waardoor het vliegtuig niet zou kunnen vliegen, zonder omlaag te storten. Er worden met de nieuwe uitvinding reeds proeven genomen."

Onduidelijk is echter of Tesla ook ooit een werkend model van zijn uitvinding heeft gebouwd. Tesla-onderzoeker Dr. Marc Seifer beweert dat Tesla zowel aan zijn duivenhouder als aan een ingenieur uit het leger genaamd Fitgerald die bevriend was met Tesla, zou hebben verteld dat hij een werkend model van zijn dodende straal had gebouwd. Seifer beweert verder dat een aantal mensen die in de directe omgeving van Tesla verkeerden, verhalen vertelden over hoe Tesla in 1918 electronenbundels van het oppervlakte van de maan liet weerkaatsen.

Tesla zou ook in de jaren dertig een bouwtekening hebben gemaakt van een gebouw met een grote toren in de vorm, van een cilinder met een doorsnede van 5 meter en met een hoogte van 34 meter. De toren droeg als kap een metalen bol met een diameter van 10 meter. Volgens Seifer had de uitvinder "contacten gelegd met mensen van Alcoa Aluminium gedurende 1935, die klaar waren om ermee te beginnen zodra hij de benodigde fondsen bij elkaar gebracht had." Tesla zou ook twee jaar later tegen een journalist hebben gezegd dat het wapen geen experiment was: "Ik heb het gebouwd, gedemonstreerd en het gebruikt. Slechts een kleine tijd moet nog verstrijken voordat ik het aan de wereld kan geven." Oliver Nicholson, die een aantal artikelen over Tesla heeft geschreven, is ook de mening toegedaan dat Tesla niet alleen zo'n stralingswapen had uitgevonden, maar ook had gebouwd. Hij plaatst de ontdekking van Tesla's infameuze dodende straal in de tijd dat hij in het laboratororium in Colorado Springs experimenteerde.

Ook van Keely werd beweerd dat hij een ontdekking had gedaan die als een soort van stralingswapen zou kunnen worden ingezet: Blavatsky schrijft in het hoofdstuk 'The Coming Force' in haar invloedrijke boek The Secret Doctrine uit 1888: "Als Keely toegestaan was geweest te slagen, had hij een heel leger tot atomen kunnen reduceren in een kwestie van seconden, net zo gemakkelijk als hij een dode os tot dezelfde toestand reduceerde." En ze besluit dat "wanneer er zulke mensen als de ontdekker van de etherische kracht - John Worrell Keely - mensen met eigenaardige psychische en mentale capaciteiten worden geboren, dan worden ze over het algemeen en vaak geholpen dan dat het toegestaan wordt dat ze zonder begeleiding door het leven gaan... Ze worden echter alleen geholpen onder de voorwaarde dat ze niet, bewust of onbewust, een bijkomstig gevaar voor hun tijd worden..." En deze laatste passage is analoog aan Julian Hawthorn's idee dat Tesla wel eens gestuurd zou zijn door 'wezens van andere sterren'.

Margaret Storm zou dit idee naar de uiterste grenzen van het absurde duwen in haar in 1955 gepubliceerde Return of the Dove: "Nikola Tesla was geen aardmens. De ruimtemensen hebben verklaard dat een mannelijk kind werd geboren aan boord van een ruimteschip dat op weg was van venus naar de aarde in juli, 1856."

Storms grootste verdienste was dat dankzij haar boek Tesla de ufologie binnenkwam. Net als Keely zou ook hij ontdekt worden door ufologen die overeenkomsten zagen tussen Tesla's dodende straal waarvan de werking in theorie zoveel leek op sommige effecten bij ufo-manifestaties, zijn fantastische ideeën over vrije, zuivere energie en, ofschoon Tesla daar zelf nooit iets over zei, de veelbelovende aan de horizon van de realiteit opdoemende suggestie dat ergens in zijn ontdekkingen wel eens de oplossing tot het vraagstuk van de voortstuwing van ufo-motoren te vinden zou zijn. Dat ufo's uiterust zouden zijn met motoren die werkten volgens esoterische principes, werd natuurlijk verkondigd door de contactees uit de vijftiger jaren, wier vreemde carrières toevalligerwijs in volle gang waren toen Storm haar boek publiceerde.

Tegen het einde van zijn leven zag men Tesla vaak zitten terwijl hij duiven voerde.
Uiteindelijk stierf hij in 1943. De FBI confisceerde prompt daarop een aantal koffers met aantekeningen en schetsen die later aan het Tesla Museum in Belgrado gegeven werden. Nigel Pennick suggereert in Hitler's Secret Sciences uit 1981 dat het materiaal in handen viel van Himmler's gevreesde SS, nadat het Duitse leger Joegoslavië was binnengevallen, maar daarvoor vond ik geen bewijs; integendeel uit de Proceedings of The International 1990 Tesla Symposium bleek dat het Tesla Museum in Belgrado beschikt over alle dokumenten die het destijds kreeg.

Wordt vervolgd in deel IV