SKHM

Patrick Zeigler

Shenu

MichaelHeemskerk

Workshops

Reacties

Vragen-Mythen

Meditatie CD's

Boeken

All-Love Community

Mijn eerste SKHM workshop…

…was een hele ervaring.

De eerste dag begonnen we met de SHKM initiatie meditatie die Michael leidde.
Bij deze meditatie ging mijn hartchakra (eindelijk) helemaal open nadat er aardig wat emotie naar buiten was gekomen en ik oud verdriet heb losgelaten. Dat was zo'n heerlijk gevoel. Dat klinkt nu heel koel en nuchter, maar geloof me…dat was het niet. De meditatie op zich is ook al een hele ervaring. Het gevoel dat jij het centrum van het universum bent is echt met geen pen te beschrijven. Ik denk dat je zelf zo'n ervaring moet hebben gehad om te begrijpen hoe zoiets voelt.

En ik was niet de enige waarbij dat gebeurde. Ik noem zoiets altijd heel oneerbiedig 'Jomanda taferelen', maar dat alleen maar omdat de meeste mensen zoiets wel eens gezien hebben en dan gelijk 'begrijpen' wat ik bedoel.
De energie was heel zwaar in die kamer en er is veel geschreeuwd, gestampt en geslagen, maar ik vond het een hele mooie ervaring. Iedereen helpt en steunt elkaar, terwijl je het toch allemaal zelf doet door middel van die meditatie.

Nadat iedereen weer een beetje bij zijn of haar positieve was gekomen zijn we een hapje gaan eten. Misschien kan ik beter zeggen 'een hap' want we hadden allemaal een honger als een paard. Maar Michael had genoeg lekkers staan dus dat was geen probleem.

Na het eten verdeelde Michael de groep in paren, waarvan de ene op een stoel de meditatie ging doen en de andere de zittende persoon in deze meditatie moest leiden (wel met hulp van Michael uiteraard).
Ik mocht deze dag zitten en heb bij deze meditatie een hele mooie ervaring gehad. Ik werd als kleine naakte baby opgeheven naar het Licht en daarna gekoesterd met alle Liefde van het universum. Wat er na zoiets door je heen gaat is echt onbeschrijfelijk.

Na deze ervaring ging ik iemand steunen die met een verwerkingsproces bezig was. En toen gebeurde er weer iets wonderlijks. Ik had ineens een connectie met die persoon, we omarmde elkaar en ik had het gevoel dat we al draaiende om elkaar heen omhoog stegen. We hadden allebei het gevoel van herkenning. Dat was echt heel bizar, maar wel heel erg mooi.

Na dit alles hebben we nog een beetje met elkaar zitten praten en toen was de eerste dag alweer voorbij.
Ik ben met een heel erg voldaan en blij gevoel naar huis gereden.

---

De tweede dag begon iets anders dan de eerste.

Toen iedereen er was zagen we dat er iemand niet goed in haar vel zat. Er waren bij haar die nacht erg veel emoties naar buiten gekomen en ze was het meer dan zat. Michael heeft toen haar in het midden van de kring gezet. We hebben toen aansluiting gevraagd en zijn haar gaan steunen in haar meditatie. Ze heeft toen haar SHKM initiatie gehad. Dat was heel mooi.

Daarna zijn we met onszelf gaan beginnen. Michael leidde ons weer in onze meditatie. Na deze meditatie zat ik 'vast', ik kon mijn voeten niet meer bewegen. Ik had het gevoel of ik een behandeling kreeg aan mijn linkeronderkaak. Daar heb ik al jaren last van.
We hebben ook nog drie andere mensen gesteund die met een moeilijk proces bezig waren er iedereen heeft weer gekregen waar hij of zij op dat moment klaar voor was.

Toen alles weer een beetje bedaard was hebben we weer met zijn allen Michaels keuken bestormd en het ons goed laten smaken. Het is niet te geloven hoe hongerig je wordt van dit alles.

Na het eten verdeelde Michael ons weer in paren en deze keer mocht ik achter de ander gaan staan om te steunen in de meditatie. Maar deze dag was het niet Michael de ons hielp maar een mevrouw die al wat langer meedraaide. Dat was voor haar de eerste keer, maar ik moet zeggen dat ze het uitstekend deed. Hoewel Michael haar natuurlijk niet helemaal aan haar lot over liet.

Het leiden van zo'n meditatie is weer een ervaring op zich. Degene die ik moest helpen had niet zo heel erg veel hulp nodig en ik had het gevoel dat ze het heel goed in haar eentje af kon, maar later zei ze dat ze toch veel steun aan me had gehad. Ik vond ook dat ik al redelijk uit de voeten kon met deze meditatie. Als je, je laat leiden door je gevoel kom je al een heel eind.

Na deze meditatie kreeg degene waar ik gisteren zo'n connectie mee had het weer even moeilijk en ben ik haar gaan helpen. We eindigden weer in elkaars armen en weer was daar die vonk. Zij had het gevoel of ik de enige was die haar kon troosten. Ik ben echt benieuwd waar dat toch vandaan komt.

Hierna zijn we de 'Infinity dans' gaan doen. Hierbij visualiseer je infinity tekens in al je chakra's die je dan met je lichaam probeert te volgen. Dit alles op een bepaald soort muziek.
Ik vond dit heel erg fijn om te doen en op een gegeven moment bewoog mijn lichaam ook vanzelf, alsof iemand mijn lichaam heen en weer bewoog.
Toen de dans beëindigd was moest iedereen op de grond gaan liggen om de energie in je lichaam door te laten werken. En weer eindigde ik in de armen van die speciale vrouw.
Ik zou die dans wel iedere dag willen doen.

We hebben nog wat leuke groepsfoto's gemaakt en toen was het weekend jammer genoeg voorbij.

Het is een ervaring geweest die ik voor geen goud had willen missen en ik hoop nog veel van deze weekenden mee te mogen maken. We zijn als groep veel hechter geworden en ik heb zeker het gevoel dat, dat iets blijvends is.

Maar wat het meest heerlijke is, is dat ik nu heel snel aansluiting tot de energie heb en dat er veel meer door mijn handen stroomt dan eerst.
Dat is zo'n onbeschrijfelijk geschenk en ik ben er dan ook heel erg dankbaar voor

REACTIE TWEE

We waren deze keer met een kleine groep, Ik had ze allemaal, behalve één mevrouw, al wel eens gezien. En dat stelt je toch weer wat gerust. Want ik weet wat er soms gebeuren kan, er komen soms hele pijnlijke en persoonlijke dingen naar boven bij zo'n workshop.

Maar goed……

Zaterdag begon Michael (zoals gewoonlijk) met de SKHM initiatie meditatie voor ons allemaal.
Ik ging lekker mee en dreef op het einde in een zee van rust en liefde. Lekker ontspannen.
Bij andere begon er iets los te komen en één iemand gaf plots een vreselijke schreeuw. Ik schrok daar best wel van, maar het onderbrak de meditatie niet. Je raakt eigenlijk wel aan die onderbrekingen gewend na een tijdje.
Na de meditatie gingen we met één persoon door, maar het lukte op dat moment toch niet erg. Hij hield het nog te veel in.
Daarna zijn we even lekker een boterhammetje gaan eten. Het blijkt wel weer dat werken met energie je hongerig maakt, want de boterhammen verdwenen met sneltreinvaart.
Na het eten ging Michael ons in paren verdelen voor de één op één meditatie. Dat houdt in dat er een aantal mensen (drie in dit geval) op stoelen gaan zitten en dat er bij ieder persoon iemand komt te staan die hem begeleid in zijn meditatie.
Ik mocht deze keer op de stoel. Michael begon de meditatie en vertelde wat de mensen moesten zeggen aan degene die zaten. Zo wordt je dus getraind in het doen van de meditatie bij een ander. Ik kreeg op een gegeven moment, tijdens de meditatie pijn in mijn borstkast en dat vertelde ik ook. Ik moest er toen naartoe ademen en op een gegeven moment kwam er iets naar buiten. Letterlijk. Gelukkig heeft Michael altijd een aantal emmers staan en die heb ik goed gebruikt. Wat het was wat er uitkwam weet ik niet, maar er uit is er uit zeg ik altijd maar.
Na dat deze meditatie was afgesloten zette Michael iemand in de kring die we met zijn allen gingen behandelen om te zorgen dat ook deze persoon zijn problemen kwijt kon raken.
Want dat is toch wel de grootste reden (tenminste voor mij en dan natuurlijk behoudens de training) om mee te doen aan een workshop.
Maar deze persoon was heel erg gesloten en het lukte niet zo heel erg goed. Iedereen was ook best al moe en om 17.20 uur zette Michael er een punt achter en gingen we allemaal moe naar huis.
Ik was echt goed moe en ben dan ook om een uur of zeven naar mijn bedje gegaan en heb geslapen als een roos.

De volgende dag was iedereen er weer en iedereen voelde zich goed. Michael begon deze dag gelijk met de één op één meditatie en deze keer moest ik iemand begeleiden. Deze meditatie was weer iets anders dan de vorige dag. Michael voelt altijd precies aan waar hij naartoe moet met zo'n meditatie. Dat is iets wat ik nog moet leren hoor, maar dat zal wel komen na een tijdje.
De persoon die ik moest begeleiden ging goed mee met de meditatie en ik merkte dat ik het ook iets soepeler deed dan de vorige keer en er soms dingen van mijzelf doorheen gooide. Maar aan het einde van de meditatie, als we de ademhaling het moeten laten overnemen, ging ik toch te veel helpen en daardoor (door dat vele ademhalen) raakte ik ook weer in een roes en moest even gaan liggen. Michael heeft het toen van mij overgenomen. Dat is een puntje wat je goed in de gaten moet houden bij een één op één meditatie. Je moet de ander assisteren, maar ze het toch zelf laten doen en niet te veel gaan mee doen.
Na deze meditatie zette Michael weer iemand in het midden die in een verwerkingsproces zat en bij deze persoon is heel wat gebeurd. Aan het einde van deze sessie zei Michael dat deze persoon zelf in een hoger niveau terecht was gekomen en dat was vreselijk mooi.
Hierna gingen we weer even de innerlijke mens versterken en vlogen de boterhammen ons weer om de oren. Jammie, jammie.
Na het eten zijn we de Infinitydans gaan doen. Dat is een dans waarbij je lichaam bij al de chakra's de vorm van het infinityteken gaat volgen op een bepaald soort muziek (door Michael zelf geschreven en gespeeld). Ik vind dit altijd zo heerlijk om te doen. Op een gegeven moment heb ik altijd het gevoel dat mijn lichaam bewogen wordt door iets of iemand buiten mij zelf. Na de dans moeten we allemaal even gaan liggen (op de bank of op de grond op een matje) en dan zet Michael een heel mooi liedje op met een vreselijk mooie tekst. Er kwamen tijdens dat nummer een heleboel dingen bij mij naar boven.
Naderhand vraagt Michael dan wat er tijdens dat nummer met je gebeurde en dat vertelde ik dus ook. Aan de hand van de antwoorden die hij krijgt zet hij dan weer iemand in het midden. In dit geval zette hij drie mensen in het midden en ik was daar één van. Wat er toen allemaal met me gebeurde….. Ik heb veel kunnen verwerken….dingen met mijn ouders en mijn broer, waar je toch al jaren over loopt te piekeren of die je veel pijn gedaan hebben. En dingen met mijn man, die we allang uitgepraat hebben maar die je eigenlijk toch niet kan vergeten en toch nog pijn doen. En dingen uit een vorig leven. En vooral dat laatste deed heel erg pijn, zelf fysiek was dat heel erg zwaar. Maar op een gegeven moment zei Michael dat ik voor mij een deur moest voorstellen met een heel fijn gaas erin en daar moest ik toen letterlijk doorheen stappen om het oude achter me te laten en in het hier en nu te stappen. Dat is me wel gelukt, maar de fysieke pijn is tot 's avonds laat blijven hangen. Bij de andere twee personen is er ook weer veel naar buiten gekomen. Dat proces heb ik niet helemaal kunnen volgen omdat ik te veel met mezelf bezig was. Maar toen ik weer een beetje bij gekomen was zijn we met zijn allen één persoon gaan helpen en we eindigden dan ook met elkaar omarmen en knuffelen en dat was weer een heerlijk einde.
Moe maar voldaan (en toch met nog veel fysieke pijn) ben ik om een uur of half zes naar huis gegaan.

Het waren weer twee hele drukke maar productieve dagen geweest waar ik veel aan heb gehad.

Ik wilde bij deze dan ook Michael en iedereen die aanwezig was weer heel erg bedanken voor allen liefde en steun, die je op de moeilijke momenten toch zo vreselijk hard nodig hebt.

Veel liefs iedereen,

J.

REACTIE DRIE

Uit interesse ben ik voor het eerst naar deze SKHM workshop gegaan met het oog op bredere basis voor het geven van Reiki.
Verwachtingen had ik niet en dacht wat moet komen komt vanzelf.
Toch was ik zonder reden al enige dagen gespannen en nerveus en bij het samenkomen op deze workshop realiseerde ik mij ineens dat dit hierdoor kwam en de spanning zakte direct weg na de kennismaking met de andere cursisten.
De eerst groepsmeditatie was verrassend je voelde de energie aanwezig en stromen.
Na diverse zaken door Michael te hebben uitgelegd gekregen werd er geleerd om mensen 1 op 1 te behandelen en de initiatie te doen.
Een mede cursist koos ervoor om mij te initiëren.
Boven alle verwachtingen uit voelde ik de energie goed stromen en halverwege overviel mij het gevoel van een groot geluk, zo groot dat ik hierdoor geëmotioneerd raakt en in zacht huilen overging.
Dit was een zeer warm en mooi gevoel en de cursus was hierdoor al meer dan de moeite waard.
Als afsluiting van de eerste dag deden we nog een groepsbehandeling, in deze meditatie werd ik overvallen door allerlei gevoelens met als resultaat dat ik dit niet kon houden en er allerlei rommel via mijn keel het lichaam moest verlaten.
Nu voelde ik mij schoner dan ooit en mijn handen begonnen hevig te stralen, dikke stromen van vurige energie.
Dit ging vrij lang door een heerlijk gevoel.
Na deze eerste dag voelde ik mij zeer opgewekt en blij
De 2e dag hebben wij nog meer zaken geleerd en het gevoel van dag 1 is gebleven.
Alleen al als ik aan het weekend denk begint nu nog mijn hart zich te vullen met warmte.
Ik hoop dat ik dit nog lang mag blijven voelen.

M

REACTIE VIER

Ik kwam al een paar maanden bij de SKHM-avonden van Michael, toen hij vertelde over de SKHM workshop. Ik had al gemerkt, dat de avonden wel leuk, maar praktisch gezien ook wel kort zijn. Dus toen de gelegenheid zich voordeed, schreef ik mij in voor het weekend. Ik heb er geen spijt van.

Tijdens de verschillende meditaties kwam ik veel, soms verrassende inzichten tegen over wie ik ben. Maar het belangrijkste was, dat ik me telkens heb geuit. Ik heb geschreeuwd, gehuild, geschopt en geslagen, zelfs overgegeven. Wat de behoefte was, ik uitte het. Ik ben normaal gesproken erg geremd, maar daar liet ik gaan. En het werd geaccepteerd. Men keek niet raar op. Men schold me niet uit omdat ik het deed. Integendeel, men steunde me. En dat vond ik een van de belangrijkste dingen van het hele weekend. Hoewel ik één ding moet toevoegen.

Gedurende de afsluitende meditatie kwam de energie, langzaam, naar mijn onderbuik. Stukje bij beetje voelde ik de mogelijkheid van zelfvertrouwen groeien. Echter, voordat het zover was (na een uur of zo, ik zeg al, het ging langzaam), was het weekend voorbij. Ik ging dus een beetje onbevredigd weg, omdat ik dacht dat het nog niet afgerond was voor mij. In de volgende week merkte ik echter, dat ik veel vrijer was. Ik zong mee met liedjes, danste zelfs op liedjes, ik lachte luid en hardop, en voelde in mijn onderbuik een basis waarop ik kon staan, een contact met mijn Innerlijk Kind. En dat kan ik nog steeds voelen.

Al met al heeft de SKHM workshop veel voor mij betekend, en heeft het effecten gehad die nu nog steeds doorwerken. Ik heb zeker geen spijt van mijn beslissing om hieraan mee te doen.

M.

Reactie vijf

……Toen wij met een meditatie aansluiting kregen, kon je direct merken dat de energie begon te werken. Er waren een paar mensen die begonnen met slikken, anderen begonnen zwaar te ademen en een enkeling moest hoesten. Allemaal tekenen dat de energie zijn werk deed en blokkades aan het oplossen was. Nu gaat dat niet vanzelf. Het is niet als een lamp even aansluiten en je hebt licht.
Nee, je leert dat je de oorzaak moet herkennen door er ruimte voor te maken. Het laten gebeuren en te kijken wat voor gevoelens er bij komen kijken. Op het moment dat je namelijk weet wat voor gevoelens het zijn, kan je kijken waar ze vandaan komen, wat de oorzaak is.
Tijdens de initiatie heb ik veel kleuren gezien en was de energie heel sterk te voelen. Op een gegeven moment toen we in een kring stonden, moest ik gaan zitten. Ik kreeg knikkende knieën en kon moeilijk blijven staan. Toen ik eenmaal zat was het net of ik werd ingepakt in een warme deken. Na een paar minuten begonnen mijn handen en voeten verschrikkelijk te tintelen en werden ze heel warm.
Op een gegeven moment ben ik gaan liggen en weet ik alleen maar dat ik weer bij kwam. Ik herinner, dat ik bloemen en veel kleuren heb gezien, maar wat er verder is gebeurd, dat weet ik niet meer. De groep was inmiddels met iemand anders op de grond bezig, die veel verdriet beleefde en veel woede in zich had weggestopt. Zij lag te huilen en te trappen met haar voeten. Ik ben toen maar bij de groep geschoven om te helpen.
Tijdens het behandelen werd ze wat rustiger, maar ze moest wel erg huilen. Dat gevoel was zo overweldigend dat ik heb meegehuild.
Toen we wat rustiger werden, hebben we wat gedronken en gepraat over deze gevoelens. Toen vernam ik ook dat er mensen waren die zich niet hebben kunnen laten gaan, de gevoelens hebben vast gehouden. Daarom hebben wij na de lunch daar wat aandacht aanbesteed.
Daarna hebben wij op elkaar geoefend, met het maken van de aansluiten en het begeleiden. Mijn partner moest bij de behandeling hoesten en kreeg een gevoel dat ze moest overgeven. De reactie was best hevig.
De zondag was er weer een meditatie, maar daar heb ik niet veel van gemerkt. Ik was snel na de aansluiting, van de wereld. Van een van de andere mensen hoorde ik dat ik heb liggen trillen. Maar wat er gebeurd is, weet ik niet.
Toen ik bij kwam, ben ik wat te drinken gaan halen, want ik had erg veel dorst. Dit heb ik nog niet eerder gehad bij een meditatie. Maar van anderen heb ik gehoord dat het wel meer voorkomt.
Ik ben toen wat mensen gaan behandelen, maar ik wat nog niet helemaal wakker. Ik zat nog in een roes. Pas na de lunch was ik weer wakker en ben toen eens behandeld. Je kon alleen merken dat de jongen die mij behandelde veel nadacht over wat hij moest doen. Daardoor merkte ik dat hij wel energie gaf, maar naar mijn idee niet voldoende begeleidde. Hij was te veel met zichzelf bezig, want hij voelde niet aan wat er gebeurde.
Niet dat ik een expert ben, maar ik weet wel waar ik op moet letten.

SKHM-workshop
De meditaties werden geleidt door Patrick. Ondersteunt door muziek gleed de groep langzaam in de meditatie door middel van de Shenu-visualisatie. Het is verbluffend om te voelen hoe snel de energie zich openbaart, of beter gezegd hoe een groep het mogelijk maakt zo snel af te stemmen op de Bron. Het overweldigende gevoel eindeloos uitdijend te zijn en gevuld te worden met energie maakt dat tijd en ruimte voor jou als persoon even niet meer bestaan. De energie die elk individu binnen de groep met elkaar verbindt en vervolgens de groep doet oplossen in niets meer dan het zijn van de energie. Het ego geeft zich over en wanneer de mens zijn angsten transformeert in de moed om de energie zijn werk te laten doen, ziet men de schoonheid van wat door ons heen stroomt en dat wat wij zijn, de liefde voor onszelf en de ander. De pijn van de ervaringen waar wij ons aan hechten, het moment waar wij ons mee identificeren en ons toegeëigend hebben, mag je laten gaan. Men ervaart niet alleen de schoonheid van het geven van 'positieve' energie, maar ook de schoonheid van het teruggeven van de pijn aan het leven, de energie. Het moment waarop de energie datgene terugnam wat zich voor jaren in mij genesteld had, is een ervaring die ongekend is en daarmee onvergetelijk. Men voelt de pijn en toch is het niet de pijn die men kent. De pijn houdt de gloed van de liefde in zich. Zij lijken één te zijn: de pijn is de liefde en de liefde is de pijn. Twee tegenpolen die samensmelten. Illusie vindt zijn uiting in het materialistische: het lichaam toont de onthechting van onze conditionering. De overgave is waarschijnlijk de angst waar men het leest, mee worstelt wanneer de energie zich aandient. Toch is dit het mooiste moment van jouw release. Het ego begrijpt dat zijn greep niet langer nodig is en jouw ware ik mag zich voor een moment aandienen. Voor allen die verdieping zoeken en de waarheid zich wil laten aandienen kan ik een SKHM workshop zeer aanbevelen. De openheid, eerlijkheid en liefde van Patrick en Michael die het mogelijk maken om op een eenvoudige, doch krachtige manier verbinding te maken met de Bron is hartverwarmend.
Patrick en Michael bedankt!
F.

Alle artikelen, illustratie,verhalen en vertalingen op deze homepage zijn eigendom van ©1999 Patrick Zeigler & Michael Heemskerk. SKHM Shenu ©1999 Patrick Zeigler, site ©1999 Patrick Zeigler & Michael Heemskerk Wat is Copyright ? ©