Koos en Diny Rozeboom en hun werk in Albanië

Zorg voor kinderen

Koos en Diny Rozeboom zorgen voor 7 kinderen in Albanië, geboren tussen 1998 en 2001. Ze zijn fulltime aanwezig bij de kinderen en zijn de pleegouders van deze kinderen, omdat de biologische ouders niet voor hun eigen kinderen kunnen zorgen. Elk kind heeft zijn eigen geschiedenis en daarmee zijn er ook 7 verschillende redenen waarom de kinderen bij Koos en Diny wonen, zoals armoede, familie mag niet weten dat het kind leeft, meestal onmacht van de moeder om voor het kind te zorgen. Er wordt zoveel mogelijk gelegenheid gecreëerd voor de kinderen om contact te hebben met hun biologische moeder. Uiteraard omdat het de bedoeling is, dat de kinderen uiteindelijk weer bij de moeder gaan wonen. Inmiddels is het voor 2 kinderen mogelijk om bij hun biologische moeder (familie) te wonen, Het is geweldig voor deze kinderen verder op te groeien bij hun moeder, die het kind het beste aanvoelt. Koos en Diny houden nog wel contact met het kind, omdat ze jarenlang een intensief contact hebben gehad.

Hulp van anderen

Zorg voor zoveel verschillende kinderen, met allemaal een andere achtergrond is niet makkelijk. Gelukkig is er hulp vanuit de Albanese bevolking. Er zijn dames die helpen bij de verzorging van de kinderen, met daarnaast hulp in de huishouding: koken, strijken, poetsen en dergelijke. Marijan Nijhof woont in het buurhuis, zij onderhoudt de contacten met de autoriteiten en verleent met raad en daad bijstand in en over de Albanese cultuur.

Financiën

Alles moet natuurlijk betaald worden: de woning, de verzorging, de hulp enz. en een grote kostenpost: buitenlanders in Albanië zijn verplicht zich duur te verzekeren. Koos en Diny leven alleen van giften: familie, kennissen en vrienden en zo nu en dan een gift van een kerk, school of andere instelling. Stichting Dak ondersteunt hen met raad en daad.

Hier kunt u meer lezen over de financiering van het project.

Hoe komen Koos en Diny in Albanië?

Koos en Diny zijn voor het eerst in Albanië geweest via de Stichting Dorcas om te helpen met het opzetten van een bakkerij. Koos was vroeger bakker en heeft dus verstand van brood bakken. Stichting Dorkas wilde gebruik maken van zijn kennis. Samen met nog 2 mensen gingen ze een maand naar Albanië om hun know-how te delen met de Albanese mensen die de bakkerij wilden gaan opzetten.

Jaren later zijn ze tijdens de Kosovo-crisis weer een paar keer naar Albanië gegaan om te helpen bij de opvang van de vluchtelingen uit Kosovo, die tijdelijk opgevangen werden in Gjirokastër. Door dit werk kregen ze contact met Marijan Nijhof (zie ook "Oog voor Albanië"), die al jaren in Albanië woont en een kindertehuis was begonnen. Zij wilde graag versterking van een echtpaar om vader en moeder te zijn voor de kinderen die werden opgevangen.