|
Met haar eerste single, 'Libera', heeft de Italiaanse Cristina de deur naar het
grote publiek opengezet. Maar op haar album "Cristina" laat ze zien
hoe veelzijdig ze is. Of ze zwoel swingt in 'Don't Cry'
en 'My Lullaby'
of rockt in 'Oramai
Sei', het past Cristina
net zo goed als de  nachtclubsfeer van 'Is It A Lie' of een up-tempo
danstrack als 'Amore
L'Amore'. Italiaanse popmuziek in de beste
traditie heet dat, maar dan wel met een onmiskenbaar internationale
uitstraling.
Oorspronkelijk komt Cristina, dochter van
een politieagent en een secretaresse, uit Portogruaro,
een kleine stad nabij Venetië. Op aandringen van haar oma krijgt ze al op
haar zevende zangles. ' Mijn oma had een
prachtige stem,' herinnert Cristina
zich. 'Ze was een groot fan van Maria Callas. Maar ja, ze had ook zeven kinderen groot te
brengen, dus van een zangcarričre is het nooit gekomen. Ze zong echter
altijd in huis en dat was voor mij heel inspirerend.'
Cristina reist
jarenlang van talentenjacht naar talentenjacht en behaalt onder meer
finaleplaatsen in vier edities van het in heel Italië bekende "La
Grande Occasione Roma"
en het festival "Castrocaro Terme", dat wordt beschouwd als de voorselectie
van het bekende en nog steeds carričrebepalende festival van San Remo. Ook komt ze in contact met de RAI, de Italiaanse
staatsomroep, waarvoor ze de leader van ‘Il barratolo’ een tv-programma mag inzingen. In die
periode, eind jaren tachtig, werkt ze (ondanks haar jeugdige leeftijd) 's
avonds in diverse pianobars. Gedurende de zomermaanden toert ze met een
groot orkest, onder andere op het eiland Sardinië.
Volgens Cristina zijn de talentenjachten
vooral belangrijk geweest om contacten te leggen. Zo ontmoet ze componist Angelo Valsiglio (de man
achter het succes van Laura Pausini) en werkt ze
in Florence met de populaire groep Litfiba. Ook
studeert Cristina bij de Amerikaanse zangeres Dawn Mitchell in Venetië, en heeft ze zes jaar lang
intensief pianoles. 'Mijn moeder was vroeger
wat fanatieker dan ik,' lacht Cristina,
als ze terugdenkt aan die begintijd. 'Maar
toen ik na mijn middelbare school de Kleinkunst Academie wilde gaan doen in
Bologna, leek het mijn ouders toch beter dat ik een 'echte' studie ging
volgen.' Dat werd eerst psychologie, daarna politieke
wetenschappen. 'Maar mijn hart lag bij het
zingen. En ik wilde niets liever dan in het buitenland gaan optreden.'
Door haar bekendheid in Noord-Italië en
Zwitserland blijft Cristina veel gevraagd. In de
exclusieve ski-oorden van Zwitserland treedt zij
op voor allerlei beroemdheden, van de koninklijke
familie van Jordanië tot een aantal Amerikaanse top-acteurs.
In januari 1994 zingt ze in het Zwitserse Adelboden voor een grote groep
coryfeeën van RTL 4. Het is op die avond dat ze een Nederlandse televisie-producer ontmoet. Een half jaar later trouwt
ze met hem en gaat in  Nederland wonen. Ze
verdiept zich in Engels en Nederlands en met een repertoire van eigen
liedjes en covers treedt ze regelmatig op in het land. Ook maakt ze
uitstapjes naar Duitsland en Italië.
In 1997 komt Cristina uit voor Nederland
in San Remo Nel Mondo,
de wereldwijd vanuit Brussel uitgezonden internationale editie van het
festival van San Remo. Ze behaalt de eerste prijs
met het door haar zelf geschreven "Solo Con
Te". 'Dit nummer heeft een klassieke
tekst over de liefdesvragen die je als tiener tegenkomt. Er zijn nu eenmaal
ervaringen die iedereen deelt.'
Een collectie aan pure popliedjes die Cristina
in 1998 en 1999 opneemt wekt de interesse van platenmaatschappij BMG en zo
is het niet Italië, maar Nederland dat als eerste op grote schaal kennis
maakt met de meeslepende single 'Libera'. Over dit nummer zegt ze: 'Niet al mijn teksten zijn autobiografisch, maar die
van 'Libera' wel. De tekst gaat over hoe ik alles
heb wat iemand die gelukkig wil zijn zich maar kan wensen. Ik ben getrouwd
met een lieve man, maar heb toch de vrijheid om mezelf te ontplooien als
artieste - iets wat in Italië nog steeds niet echt vanzelfsprekend is.'
Cristina rekent Italiaanse grootheden
als Mina, Ron en Giorgia tot haar favorieten. En
ze is weg van Celine Dion, 'gewoon vanwege
die fantastische stem.' Toch spiegelt ze zich liever aan
Madonna. 'Dat komt door haar fanatisme. Zij
is voor mij het ultieme voorbeeld van een volhouder, die heeft bewezen dat
je overal in kunt uitblinken als je wilt.' Niet dat Cristina overal in zou willen uitblinken. Zingen is alles
voor haar. 'Het is voor mij een manier om
gevoelens over te brengen, iets uitstralen dat dieper gaat dan woorden
alleen. Dat is het belang van mijn muziek voor me.' De stukken
Engelse tekst die in veel liedjes terugkomen, dienen  precies dat doel. 'Als je in een Italiaanse tekst een Engels refreintje
of koortje brengt, zoals in 'Vivere Liberi' of 'Don't Cry' of 'Is It A Lie', kan dat de luisteraar meteen op het goede pad
zetten.'
In 'Fammi Innamorare'
horen we Cristina bijna rappen, 'Avrai' is een typisch Italiaans liedje, zij het dat de
met strijkers aangezette koortjes direct zijn beďnvloed door de Bee Gees, een groep die Cristina en Alan een warm hart toedragen. 'My Lullaby' is popmuziek met een vleugje jazz erin,
enzovoorts. Zoveel liedjes, zoveel muzikale invalshoeken, lijkt het wel.
Eén ding valt daarbij op: Cristina zingt niet
over gebroken harten of andere grote tragedies. 'Dat wilde ik niet. Nog niet, niet in dit stadium van mijn carriëre. Ik heb genoeg covers gezongen die triest of
melancholiek zijn en ik kan me daar prima in vinden, maar op mijn eigen
album wilde ik liedjes doen die mijn eigen leven weerspiegelen. En dat
staat in het teken van de liefde en de vrijheid.'
Februari 2002
|
|
Terwijl Cristina bezig was aan haar tweede
album voor BMG/Ariola werd ze in London
uitgenodigd waar ze een contract krijgt als tekstschrijfster bij een
belangrijke onafhankelijke uitgever “Right Bank Music”.
Vanuit deze uitgever zijn ook successen als “Believe”
van Cher en “Bailamos”
van Enrique Iglesias
uitgegeven.
Nadat zij in London enkele demo’s in de Engelse taal heeft opgenomen
die door haar manager rondgestuurd zijn werd ze uitgenodigd in New York
door de legendarische ontdekker Clive Davis. Op
aanraden van hem en zijn team is ze in 2004 naar New York verhuisd waar ze
verdergaat onder de naam Giada Valenti.
Zangeres en
tekstschrijfster Giada Valenti
is erkend vanwege haar speciale stem en podiumpresentatie. Met haar nieuwe
cd 'And I Love You So',
brengt Giada haar romantische muziek en haar
subtiele stijl naar muziekliefhebbers wereldwijd. 'And I Love You So' bevat Giada’s vertolkingen van liedjes als “La Vie En Rose”, “It’s Impossible”, “Grande Grande Grande” en “Se” (van de film Cinema Paradiso).
Italian Signorina
kenmerkt het lied “Caruso” welke Giada vertolkt heeft op het Rode Tapijt van de Columbus Day Parade in 2005,
2006 en 2007 in New York City. Giada vertolkte
een selectie van liedjes van haar nieuwe cd 'And I Love You So' op de 2008 en 2009
editie van deze parade die werd
uitgezonden op NBC Television.
 
In 2005 brengt Giada de cd ‘Italian Signorina’ uit en in
2008 de cd ‘And I love you
so’, welke hierboven zijn afgebeeld.
De fysieke albums zijn te bestellen bij amazon.com.
Uiteraard is het ook mogelijk om de albums digitaal aan te schaffen bij
iTunes.
TIMELINE
In juni 2007 maakte Giada haar debuut op
een van de meest exclusieve plaatsen om op te treden in de V.S.: Feinstein’s at the Regency in
New York City. Met haar show 'Tribute To The
European Divas', met in
de hoofdrol muziek van grootse zangeressen als Edith Piaf,
Dusty Springfield, Shirley Bassey, Mina en Ornella Vanoni.
In oktober 2008 werd Giada benoemd tot
Vrouw van het jaar door de Organisatie 'Italian
Charities In America'.
In februari 2010 werd ze geëerd door de Commissie voor 'Social Justice of the Order Sons of Italy in America' voor het zijn van een goed Italiaans
rolmodel.
De Amerikaanse figuurschaatster Kristi Yamaguchi
gebruikte Giada’s muziek in een ijsshow die
werd uitgezonden op NBC Television.
Producer Sonny Grosso en veertienvoudige Grammy winnaar producer Phil Ramone
selecteerden Giada voor een rol in de Broadway Musical 'Be My Love', gebaseerd op het
levensverhaal van de tenor Mario Lanza.
De laatste vier jaar, vertolkte Giada haar
eigen originele shows 'La Dolce Vita Swings' en 'Moonlight
& Romance', in uitverkochte theaters in New York. Gedurende deze
shows neemt zij haar publiek mee op reis, door de meest mooie Italiaanse en
Amerikaanse liefdesliedjes te zingen. Zij heeft deze concerten naar
Europa gebracht en naar andere steden in de Verenigde Staten.
In 2009 introduceerde Giada haar nieuwe
show getiteld “Tribute To Love”, welke
uitverkocht was in het Hilton Casino & Resort.
In mei 2010 startte Giada haar
nieuwe Off-Broadway show “A Night In Italy (Una Notte In Italia)”, met in de hoofdrol een selectie van de
mooiste Italiaanse en Amerikaanse liefdesliedjes.
Momenteel wordt er hard gewerkt aan een nieuwe cd en een tour in 2012.
|
