Timo's peets, het bouwproject.
Het zijspan
gaat de deur uit en er wordt plaats gemaakt voor een
Een kitcar op basis van een lelijke eend.
Het verhaal lijkt simpel: men neme een lelijke eend, trekke de koets eraf en montere een polyester body.
De werkelijkheid is minder eenvoudig.
(Ga voor extra informatie met je muis op de foto staan)
Allereerst wat ons verleidde:
De proefrit:
Het verhaal:
Bij de plaatselijke poelier heb ik een eend gehaald. Deze eend had een rotte koets met een doorgezakt chassis. Het ging mij om de motor met aandrijfgedeelte en het kenteken. Chassis van recente (15 jaar) eenden zijn 99% van de gevallen doorgerot, zodat een chassiswissel onvermijdelijk is.
Bij het verwijderen van het rechtervoorscherm voor de voertuigidentificatie viel het mij op dat het chassisnummer opgelast was. Foute boel!
De eend was al overgeschreven en geschorst, dus de eerste extra kosten had ik al te pakken. Terug naar de garage voor een nieuwe ouwe eend. Na enig zoeken vonden we er een met een originele inslag.
Daarmee en met het nieuwe originele chassis naar de keuring. Alles werd probleemloos geschouwd en voor ombouw vrijgegeven.
Het slopen kan beginnen:
De koets gaat er toch af:
Collega's slopen ook graag:
Amputatie van de motor:
Afvoeren:
Het petje heb ik alvast:
Een fotootje om te kijken hoe het straks weer moet:
Na het slopen flikker je de rest weg:
Het nieuwe begin:
Hier is het nog vuil:
En hier ben ik aan het poetsen geweest:
De kleur van de bolide:
Na het chassis de voortrein in de tjet:
We bouwen weer!
Ziet u mij al zitten?
De Body had ik inmiddels ontvangen. Prachtig Melone Yellow.Bijna dan. Er zaten enige ongedekte plekken in de body en in de spatborden. Dus de body terug en het werk stilgelegd voor pakweg een maand.
Ondertussen kon Jan de eendenboer wel alles checken en afstellen wat ik in mijn ijver had losgehaald. Nieuwe bandjes om de schoongemaakte en geschilderde velgjes, remleidinkjes monteren, benzineleiding monteren en uitlijnen.
Hieronder legt Jan de laatste hand aan het achterasje.
Begin februari, Jan was klaar en het spulletje weer opgehaald.
De body moet worden uitgelijnd op de motor.
Voor de foto de motorkap erop gezet.
Nee, ik slaap niet, ik sleutel.
Ligt overigens uitstekend, met een zeiltje erover is het net een tent.
En wat deed ik daar dan?
Ondersteuning van het kontje maken.
Bevestiging stuurkolom.
Pedalenbeugel.
De boorgaten in spiegelbeeld nemen kan zoals je ziet niet als je tot een rechts stuur besluit. Het gas zat achter de stuurkolom. Héééééél onhandig. Dat wordt gaten vullen.
Echt wel, stuur rechts.
Voorkantje verlijmd.
Motorkap en dickeyseat gemonteerd.
7 mei 2002
De dag dat MelloYello naar de keuring moet. Net op tijd voor het Eifelweekend!
Opschieten dus!
Hier ben ik al wat verder, de achterlichtjes, de deurtjes en de spatborden zijn gemonteerd.
Ook het motortje zit er al in.
Hier zit ik straks.
Kijk hij heeft al oogjes, hij kan al kijken!
Anne helpt ook.
Het eerste ruitje zit er op.
Even zonder gekheid, Anne heeft de finishing touch aan het blok gelegd.
Anne moest even passen.
De bolide wordt regelmatig tussen Wieringerwerf en Slootdorp heen en weer gesleept. Jan van Splunter, hierna te noemen "De Eendeboer", verzorgt de technische ondersteuning.
Een groot deel van de bedrading is aangesloten en ook de oliekoeler is gemonteerd.
De stoelen zijn geplaatst. Eerst nog een zwarte voor de bestuurderskant, maar dat wordt straks een verlaagde bruine.
Ook de vloerschakeling doet het al. Door deze vloerschakeling wordt het schakelpatroon omgedraaid. Maar dat geeft niet, want ook ik zit aan de andere kant.
Alles zal rech kom.
De stoelen zitten op twee strippen welke op de rand van het chassis zitten vastgebout. De voorste kom je kl*te bij omdat de veerpot daar vlak langs loopt. Ik in mijn ijver en enthousiasme boorde fanatiek door om dan een draadeind te monteren in de onderste chassisrand. Tot ik mij de benzineleiding herinnerde die daar onderlangs liep.......
Die miste ik gelukkig. Maar de remleiding had ik wel te pakken.
Via Hans Tacq, die ik van eendmeel ken, een nieuwe leiding geritseld en gemonteerd onder de bezielende leiding van de eendeboer.
Konden meteen de verlengde trekogen gemonteerd worden, want hij stond nogal hoog op zijn achterpootjes.
Ooeiii, wat een lekker kontje!
De dochter van de eendeboer poseert even voor de foto.
Wachten voor de keuring.
Hier ziet het er goed uit.
Nummerinslag.
Vragen? Mail mij!